Théophile Gautier

Théophile Gautier (1811–1872) – francuski pisarz, prekursor parnasizmu.

Drobna jest łódź nasza między oceany:
Fala ją odrzuca ku niebu ze stali,
A niebo powraca szalejącej fali —
Więc klęknijmy wszyscy pod ten maszt strzaskany.

Od grobu nas dzieli jeno jedna deska:
Może dzisiaj w głębi wód gorzkiego łoża
Zaśniem pod całunem białej piany morza, —
A świecić nam będzie łyśnica niebieska...
Źródło: W burzy. Modlitwa, [w:] Liryka francuska. Serya pierwsza, wyd. J. Mortkowicz, Warszawa 1911, s. 13, tł. Bronisława Ostrowska.

Od chwili, gdy rzecz staje się użyteczna, przestaje być piękna.
- Źródło: Poésies complètes, 1876

To, co piszę, nie nadaje się dla małych dziewczynek.
- Ce que j'écris n'est pas pour les petites filles (fr.)
- Źródło: Albertus, 1832

Ze wszystkich ruin świata, bez wątpienia najbardziej smutną jest ruina człowieka.
- Zobacz też: człowiek, ruina