Tadeusz Kotarbiński

Z Wikicytatów, wolnej kolekcji cytatów

Tadeusz Kotarbiński (1886–1981) – polski filozof, logik i etyk

• Anarchia – każdy jest suwerenny, demokracja – nikt nie jest suwerenny, monarchia – jeden jest suwerenny.

• Brak oporu utrwala przemoc, opór wzmaga jej surowość.

• Bywają specjaliści od pilnowania własnych praw i cudzych obowiązków.

• Człowiekowi konsekwentnemu łatwiej przychodzi zrezygnować z celu niż ze środków.

• Dobrze mieć autostrady, ale smak nadają życiu dopiero ścieżki, którymi można sobie od nich odbiegać.

• Dwa półgłówki nie tworzą całej głowy.

• Dzielny nauczyciel umie innych nauczać nawet tego, na czym sam się nie zna.

• Gdy ustaje tolerancja dla tolerancji, nastaje tolerancja przemocy.

• Głupstwo jest wtedy najgroźniejsze, kiedy ma na swoją obronę słuszne argumenty.

• Gość ma zwykle więcej czasu niż gospodarz.

• Im gorzej, tym więcej filozofów.

• Jeśli coś ma się nie udać – nie uda się na pewno.

• Jeśli już ułomne prawo danego kraju dopuszcza podobną postać represji, niechajże egzekucja dochodzi do skutku pod narkozą, jak każda nieuchronna operacja chirurgiczna, dla oszczędzenia zbędnych cierpień.

źródło: Tadeusz Kotarbiński, Medytacje o życiu godziwym, Wiedza Powszechna, Warszawa 1966, s. 87.

• Jeśli komuś jest źle to i z nim jest źle.

• Kapitalizm – roślinność jak w lesie, socjalizm – roślinność jak w ogrodzie.

• Kłamstwem można niekiedy zajść daleko, ale nie można wrócić.

• Kościół nie powinien rządzić nauką, skoro nauka nie rządzi Kościołem.

• Lepiej nic nie mówić niż mówić o niczym.

• Lub robić coś... Kochaj kogoś... Nie bądź gałganem... Żyj poważnie!

• Łatwo jest mówić, gdy ma się coś do powiedzenia, ale trudno jest mieć coś do powiedzenia, gdy trzeba mówić.

• Miłość to stan duszy, która w innej duszy znajduje swój kontrapunkt.

• Maszerować noga w nogę nie jest bynajmniej to samo, co iść ręka w rękę.

• Mądrość sama sobie nie ufa, głupota sama sobie udziela kredytu bez granic.

• Miłość to dwie dusze w jednym ciele, przyjaźń – to jedna dusza w dwóch ciałach.

• Młodym jest ten, kto wieczorem czuje się tak samo jak rano.

• Mnemotechnika bywa bardzo a bardzo pożyteczna.

• Naukowcy są od badania, literaci od gadania.

• Nie potrzeba odwoływać się do Opatrzności ani do nieśmiertelności, by uznać za słuszne, jeśli się chwali męstwo, dobroć serca, prawość, godność własną, szlachetność motywacji.

• Nie powinieneś się mądrzyć, jeśli nie chcesz się wygłupić.

• Niejeden marnuje czas dany mu do przeżycia, ponieważ martwi się, że ma tego czasu tak mało.

• Niezależny może być tylko ten, od kogo inni są zależni.

• O tym, jak dobrze cenzor prasę w garści trzyma, mówi nie to, co w niej jest, lecz to, czego w niej nie ma.

• Polak, jak mu przyjdzie fantazja do głowy, może być całkiem porządnym człowiekiem.

• Porządek trzeba robić, nieporządek robi się sam.

• Przeszłość zachowana w pamięci jest teraźniejszością.

• Przyjaciele na ogół pomagają żyć i przeszkadzają pracować.

• Przyjaźń doskonale obywa się bez miłości, a jeśli jej towarzyszy, utrwala łączność przez nią nawiązaną.

• Przyjaźń – to wyróżniająca, do określonej osoby lub określonych osób skierowana życzliwość czynna i wierna.

• Racjonalne wychowanie czyni człowieka mniej szczęśliwym, aby jego otoczenie było mniej nieszczęśliwe.

• Są dwa rodzaje miłośników demokracji: jedni lubią w niej „demos”, inni – „krację”.

• Smutno, gdy dnie posępne z wolna przemijają, smutno, gdy dnie radosne przemijają szybko.

• Sztuka pamiętania jest łatwiejsza od sztuki zapominania.

• Ten tylko odczuwa pustkę w życiu, kto ma pustkę w sobie.

• Trzeba podważać wszystko, co się da podważyć, gdyż tylko w ten sposób można wykryć to, czego podważyć się nie da.

• Uczuciowy kult rewolucji świadczy o bardzo złym guście.

• Usiłuję pięknie wypowiedzieć to, co mam do powiedzenia, zwłaszcza wtedy, gdy nie mam nic do powiedzenia.

• Więcej jest sensu, jeżeli mędrzec się wygłupia, niż jeżeli głupiec się mądrzy.

• W obliczu ogromu zła na świecie, byłoby bluźnierstwem posądzać Boga o istnienie.
  • Zobacz też: Bóg

• Zwierzęta nie mają rozumu, lecz tylko człowiek może być głupcem.

• Że prawość, męstwo, dobre serce godne są szacunku a oszukaństwo, głoszenie kłamstw ze strachu, znęcanie się nad słabszym – godne pogardy, to jest równie oczywiste, jak to, że cukier jest słodki a sól słona. I nie potrzeba żadnych uzasadnień pozaludzkich...