Søren Kierkegaard

Z Wikicytatów, wolnej kolekcji cytatów

Søren Aabye Kierkegaard (1813–1855) – duński filozof i teolog.

A Ą B C Ć D E Ę F G H I J K L Ł M N Ń O Ó P Q R S Ś T U V W X Y Z Ź Ż

[edytuj] B

• Bez wiary potykamy się o źdźbło słomy, z wiarą przenosimy góry.
  • Zobacz też: wiara

• Błoga bezczynność, daleka od bycia źródłem wszelkiego zła, jest raczej jedynym prawdziwym dobrem.

[edytuj] C

• Cała moja działalność pisarska jest równocześnie moim własnym rozwojem, w którym coraz głębiej zastanawiam się nad swoją ideą, swoim zadaniem.

• Chrystus nie chce tych, co Go podziwiają, ale tych, co Go naśladują.

• Człowiek jest syntezą nieskończoności i skończoności, doczesności i wieczności, wolności i konieczności, jednym słowem, syntezą.

• Człowiek zawsze czuje się czymś więcej niż tym, co osiągnął, więc cokolwiek by osiągnął, w niczym nie może znaleźć ukojenia, zadowolenia, szczęścia.

[edytuj] D

• Dawniej ludzie wiedzieli mało, ale to „mało” poruszało do głębi ich serca. Dzisiaj ludzie wiedzą wiele, ale to „wiele” porusza ich tylko powierzchownie i karykaturalnie.

• Do tego, żeby żyć zwyczajnie, trzeba mieć wiele odwagi.

[edytuj] G

• Gdyż, mówiąc po ludzku, śmierć jest rzeczą ostateczną i, mówiąc po ludzku, nadzieja istnieje, póki istnieje życie. Ale, rozumując po chrześcijańsku, śmierć nie jest czymś ostatecznym, jest tylko drobnym zdarzeniem w przebiegu całości, to znaczy życia wiecznego i, rozumując po chrześcijańsku, w śmierci jest nieskończenie więcej nadziei niż wtedy, kiedy po ludzku mówimy, że istnieje jeszcze życie, nawet życie w pełni zdrowia i sił.
  • Źródło: Choroba na śmierć
  • Zobacz też: śmierć, nadzieja

[edytuj] I

• Im bardziej człowiek się izoluje, tym bardziej natarczywi stają się nicponie i plotkarze.

• Im mniej strachu, tym więcej ducha.

• Ironia życia leży w tym, że żyje się je do przodu, a rozumie do tyłu.

[edytuj] K

• Każda prawda jest prawdziwa tylko do pewnego stopnia. Jeżeli przekracza granice, pojawia się kontrapunkt i przestaje być prawdą.

• Każdy stan ma swoich zdrajców.

• Kiedy moja modlitwa stała się bardziej skupiona i wewnętrzna, to miałem coraz mniej do powiedzenia. W końcu zamilknąłem.

• Konieczność bycia kimś innym, niż się jest, stanowi dla człowieka źródło najgłębszej rozpaczy.

• Kto sam siebie oszukał, ten sam sobie przeszkodził w uzyskaniu wieczności. Bo wieczność nie pozwala z siebie kpić...

• Kto żyje etycznie, zawsze znajdzie wyjście...

[edytuj] L

• Ludzie domagają się wolności słowa jako rekompensaty za wolność myślenia, której rzadko używają.

• Ludzie rozumieją mnie tak słabo, że nie rozumieją nawet moich narzekań na to, że mnie nie rozumieją.
  • Folk forstaae mig saa lidt, at de ikke engang forstaae mine Klager over, at de ikke forstaae mig.

[edytuj] M

• Mężczyzna w swojej żonie wielbi siebie.

• Miłość, która zastygła, może się na nowo rozpalić.

• Możliwości są bardziej przerażające niż rzeczywistość.

[edytuj] N

• Najpewniejszym z milczeń nie jest milczeć, ale mówić.

• Najsilniejszy jest zawsze ten, kto umie złożyć dłonie do modlitwy.

• Nie jest rzeczą etyki wchodzić w targi.

• Nie ma prawdziwej przyjaźni bez sumienności.

• Nie przywdziewaj białej szaty dla człowieka, którego oczy nie dostrzegają uroku czystej, niewinnej duszy.

• Nie szukaj sprawiedliwości... Można być wolnym, nosząc kajdany.

• Nieskończoność i wieczność stanowią największą i jedyną pewność.
  • Zobacz też: nieskończoność

[edytuj] P

• Pan Bóg nigdy nie opuszcza swojego stworzenia. To raczej człowiek porzuca swojego Stwórcę.

• Prawdziwym mężczyzną jest ten, kto pragnie powtórzenia.

[edytuj] R

• Rozpacz jest na granicy, gdzie poryw egoizmu nędznie bojaźliwego i dumnie uparta zuchwałość spotykają się w równej niemocy.

[edytuj] S

• Są ludzie, którym ordery przynoszą zaszczyt i ludzie, którzy przynoszą zaszczyt orderom.

• Starość urzeczywistnia marzenia młodości; widzimy to na przykładzie Swifta: w młodości budował dom dla wariatów, na starość sam tam poszedł.

[edytuj] T

• To, co człowiek pierwotny nazywa przerażającym, to, co wylicza ze spraw najstraszniejszych i nic już więcej nie ma do wymienienia, dla chrześcijanina jest ułudą; (...) co lęka dziecko, jest niczym dla dorosłego.

• Trzeba być uczciwym i nie podawać swego braku odwagi za pokorę, jest to bowiem – przeciwnie – pycha, a odwaga wiary jest jedynie pokorną odwagą.

• Trzeba mieć niemało odwagi, aby się ukazać takim, jakim się jest naprawdę.

• Trzeba ugodzić śmiertelnie ziemską nadzieję, tylko wtedy można uratować siebie nadzieją prawdziwą.

[edytuj] U

• Uczeni w Piśmie wiedzieli, gdzie musiał się narodzić Mesjasz – ale siedzieli całkiem spokojnie w Jerozolimie. Trzej królowie zdani byli tylko na plotkę – ale ta plotka tak ich poruszyła, że podjęli długą podróż.
  • Zobacz też: Trzej Królowie

[edytuj] W

• W każdym małżeństwie to nie droga jest trudna, lecz trudności są drogą.

• Większość ludzi jest subiektywna w stosunku do siebie i obiektywna w stosunku do wszystkich innych; niekiedy aż za bardzo obiektywna.

• W naszych czasach pisanie książek podupadło bardzo, ludzie piszą o rzeczach, nad którymi nigdy nie rozmyślali, a jeszcze mniej je przeżywali.
  • Opis: z roku 1843

[edytuj] Z

• Zgorszenie zawsze sieją mężczyźni.

• Zrozumieć wszystko bez zrozumienia siebie – to śmieszne.

[edytuj] Ź

• Źródłem wszystkich naszych bied jest porównywanie.

[edytuj] Ż

• Życie można zrozumieć, patrząc nań tylko wstecz. Żyć jednak trzeba naprzód.
  • (...) Livet maa forstaaes baglænds. Men (...) det maa leves forlænds.
  • Journalen 1843