Roman Marcinkowski

Z Wikicytatów, wolnej kolekcji cytatów

Roman Marcinkowski

Roman Marcinkowski (ur. 1942) – biskup pomocniczy diecezji płockiej

Calendar.png
Ten artykuł ma chronologiczny układ cytatów.
  • Współczesny człowiek jest dziwny: potrafi zaufać wszystkim i wszystkiemu, tylko nie Bogu! Człowiek dzisiaj ufa wróżkom, jasnowidzom, ufa magikom i znachorom, ufa różnym idolom i guru, ufa znakom i przepowiedniom, ufa samemu sobie, swym ograniczonym zdolnościom i możliwościom, zawierza swój los zdobytej fortunie, osiągniętemu stanowisku, zawartym znajomościom.
    • Źródło: Homilia w sanktuarium Miłosierdzia Bożego w Płocku podczas obchodów 75. rocznicy objawień Jezusa Miłosiernego, 22 lutego 2006
  • Czym byłby Płock, nasze miasto, bez katedry i skarbca, bez biskupstwa istniejącego tu od 1075, bez 650-letniego kościoła i parafii farnej, bez tylu innych kościołów w przeszłości i dniu dzisiejszym, bez opactwa i Muzeum Diecezjalnego, bez Seminarium Duchownego i Biblioteki, Archiwum Diecezjalnego, bez Liceum im. Małachowskiego, najstarszej z polskich szkół, której początki sięgają funkcjonującej już w 1180 szkoły przy kolegiacie św. Michała, bez figur i krzyży przy drogach, na osiedlach, w domach, bez świąt chrześcijańskich i obrzędów, bez tradycji religijnej, bez zgromadzeń zakonnych, bez sanktuarium Miłosierdzia Bożego? Czymże byłby Płock bez Chrystusa?! Bez odniesienia do Chrystusa nie sposób zrozumieć [...] dziejów naszego miasta, parafii farnej, dziejów narodu.
    • Źródło: Homilia podczas obchodów 650-lecia kościoła farnego w Płocku, 23 kwietnia 2006
  • Byłoby jakąś głęboką nieuczciwością, by nie powiedzieć zaślepieniem, przypisywanie sobie wyłącznie tego wszystkiego, co zebraliśmy z naszych pól, łąk i sadów. Wynalazki techniczne uczyniły niewątpliwie lżejszą pracę rolnika. Czy jednak zastanawiamy się nad tym, że w jednym ziarnku kryje się potężna tajemnica i moc życia, która nie jest dziełem człowieka, bo przewyższa ona możliwości nie tylko pojedynczego człowieka, ale nawet całej ludzkości?
    • Źródło: Homilia w Wyszogrodzie podczas dożynek diecezjalnych, 3 września 2006
  • Posługa Biskupa Stanisława [Wielgusa – przyp.], który rozstaje się dziś z Kościołem płockim była [...] stałą, zdecydowaną i konsekwentną obroną podstawowych wartości ludzkich i chrześcijańskich; gorącą miłością i wiernością Kościołowi i Ojcu Świętemu [...], optymistycznym przeświadczeniem że dobra w ludziach jest więcej, silną wiarą, która wszystko zwycięża.
    • Źródło: Homilia w katedrze płockiej na mszy kończącej pracę abp. Stanisława Wielgusa w diecezji płockiej, 31 grudnia 2006
  • Wszyscy potrzebujemy nawrócenia. Nie tylko ci, których nie ma tu w katedrze, ale także ci, którzy tu są. Potrzebują go biskupi, kapłani, osoby konsekrowane i wierni świeccy. Wielki Post to czas zrywania masek i ukazywania prawdziwego oblicza.
    • Źródło: Homilia w katedrze płockiej na mszy w Środę Popielcową, 21 lutego 2007
  • Gdy Ojciec Święty odchodził do Domu Ojca miliony Polaków gromadziło się w kościołach, na placach, modląc się i zapalając znicze. Ojciec Święty sprawił, że potrafiliśmy się zjednoczyć i odkryć to, że w każdym z nas jest jakaś cząstka dobra. Pojawiły się deklaracje, że ludzie wstrząśnięci tą śmiercią na pewno staną się lepsi. Lecz z czasem nasz entuzjazm był coraz słabszy, czasu jakby było mniej. Mijają dwa lata od śmierci Jana Pawła II; warto zadać sobie dzisiaj pytanie co stało się z naszymi deklaracjami, postanowieniami, uniesieniami i prośbami.
    • Źródło: Homilia w katedrze płockiej na mszy w drugą rocznicę śmierci Jana Pawła II, 2 kwietnia 2007
  • Obecnie chce się zredukować Wielkanoc do święconki, zajączków i pisanek. Przez to najważniejsze święto chrześcijaństwa odziera się z najważniejszego religijnego wymiaru. Czy przypadkiem jednak nie o to chodzi tym, dla których chrześcijaństwo jest niewygodne?
    • Źródło: Homilia w katedrze płockiej na wielkanocnej mszy rezurekcyjnej, 8 kwietnia 2007
  • Nie jest Panem i Zbawicielem Chrystus dla tych, którzy są wprawdzie ochrzczeni i spełniają jakieś praktyki religijne, lecz życie ludzkie od poczęcia aż do naturalnej śmierci jest dla nich wartością względną i może być przedmiotem przetargów i kompromisów.
    • Źródło: Homilia w Sanktuarium Miłosierdzia Bożego w Płocku, 15 kwietnia 2007
  • Przejdźmy od wiary prywatnej do wiary, która przemienia rzeczywistość. Tam, gdzie brak miłości, my bądźmy jedno; tam, gdzie kwitnie nieuczciwość, my mamy być wzorem rzetelności.
    • Źródło: Homilia przed kościołem św. Jana Chrzciciela w Płocku na zakończenie procesji Bożego Ciała, 7 czerwca 2007
  • Dzisiaj tak łatwo wszystko spłycić, rozmyć, zatracić duchowy, religijny wymiar i skoncentrować się na tym, co nie jest najważniejsze i nie należy do istoty. Można przecież – i to się czyni – zredukować święta do choinki, prezentów, zakupów, ilości dań wigilijnych, śpiewu kolęd, wysłania świątecznej kartki z oklepanymi życzeniami, włączenia się nawet w jakąś akcję charytatywną. Ci chrześcijanie nie usuwają Boga w ogóle, ale po prostu przyznają Mu drugie miejsce, a to właśnie staje się przyczyną ludzkich nieszczęść.
    • Źródło: Homilia w katedrze płockiej podczas bożonarodzeniowej pasterki, 25 grudnia 2007
  • Paradoksem naszych czasów jest to, że ludzie żyją tak blisko siebie, a mimo to jakże często odczuwają samotność. Każdy żyje w małym, ciasnym światku własnych spraw. A przecież być chrześcijaninem, to spełniać testament Chrystusa: „Przykazanie nowe daję wam, abyście się wzajemnie miłowali tak, jak was umiłowałem”. Jest to warunek przynależności do Chrystusa i autentyczności naszej wiary.
    • Źródło: Homilia w katedrze płockiej podczas wielkoczwartkowej mszy Wieczerzy Pańskiej, 20 marca 2008
  • W dniach śmierci i pogrzebu Jana Pawła II ożyło w nas poczucie solidarności i więzi mimo wszystkich różnic i spraw dzielących nas, Polaków na co dzień, zwłaszcza w sferze życia społecznego i politycznego. Trzeba nam powracać do tego doświadczenia, by nie trwonić pokładów dobra, które przecież jest w nas, ale nie zawsze to dobro dochodzi do głosu. Dojrzała troska każdego z nas o dobro wspólne i o dobro każdego człowieka będzie najlepszą formą odczytywania testamentu Jana Pawła II, utrwalenia o nim pamięci, okazania Bogu wdzięczności za ten dar i podjęcia dziedzictwa, jakie nam zostawi. Pamięć o zmarłym Ojcu Świętym powinna nas prowadzić do przejrzystego życia, zgodnego z Ewangelią, do wychodzenia poza krąg naszych prywatnych spraw i do troski o drugiego człowieka, a zwłaszcza tego bezbronnego, słabego, ubogiego, potrzebującego naszej solidarności.
    • Homilia w katedrze płockiej na mszy w trzecią rocznicę śmierci Jana Pawła II, 2 kwietnia 2008
  • Współczesny świat chce usuwać krzyże z miejsc publicznych. To jak ma się nazywać Polski Czerwony Krzyż? Polski Czerwony Nie-Krzyż?
    • Homilia w katedrze płockiej na mszy w uroczystość Chrystusa Króla połączonej obchodami 90-lecia PCK w Płocku, 22 listopada 2009

[edytuj] Cytaty o bp. Marcinkowskim

  • Dziękuję mu [bp. Marcinkowskiemu – przyp.] za przyjaźń i wielką pomoc, jaką mi zaofiarował, gdy przyszedłem do Płocka i którą mnie otaczał podczas całego mojego pobytu w płockiej diecezji. Na jego ręce składam najserdeczniejsze podziękowania za ten wspaniały tryptyk – dar od kapłanów płockich, który będzie mi towarzyszył do końca moich dni.