Przygoda z owcą

Przygoda z owcą (jap. Hitsuji-o meguru bōken) – powieść Haruki Murakamiego z 1982 roku; tłum. Anna Zielińska-Elliott.

• Czas jednak jest jednym, niekończącym się ciągiem. My tego nie dostrzegamy, ponieważ zawsze wycinamy sobie kawałki czasu i dopasowujemy je do swoich własnych wymiarów, ale czas zawsze ciągnie się bez końca.

• Człowiek budzi się rano i wie, że ma w sobie owcę. To bardzo naturalne uczucie.

• Człowiek nie umie dobrze wytłumaczyć innym tego, czego nawet sam dobrze nie rozumie.

• (...) dlaczego nie wydaje mi się, że teraz jest teraz? Nawet to, że ja to ja, nie jest tak do końca jasne. Albo że tutaj jest tutaj. Zawsze tak jest. Wszystko zaczyna pasować do siebie dopiero dużo później.

• Gdy człowiekowi nie szkoda czasu, to prawie wszystkiego może się dowiedzieć.

• I tak staję się najlepiej wychowanym pijakiem. Najwcześniej wstającym szpakiem i wagonem towarowym przejeżdżającym jako ostatni przez most kolejowy.

• Im dłużej żyjemy, tym dłuższy cień rzucają ściany naszego więzienia.

• Jeśli przez pewien określony czas człowiek skupi się na czekaniu, to potem robi się już wszystko jedno. Choćby to było pięć, dziesięć lat czy miesiąc. Wszystko jedno.

• Ludzie często uciekają w sferę nierealną. Powodem jest to (...), że tak wydaje się łatwiej.

• Nie można spać, gdy człowiek pełen jest uczuć, których nie da się wypowiedzieć słowami.

• Niektóre rzeczy się zapomina, niektóre znikają, a niektóre umierają.

• Punktem wyjścia jest słabość. Od niej wszystko się zaczyna.

• Są różne przyczyny, dla których człowiek zaczyna regularnie pić duże ilości alkoholu. Przyczyny są różne, ale rezultat zwykle taki sam.

• Sądzisz że coś o mnie wiesz, ale to tylko wspomnienia, nic więcej.

• Słabość to coś, co gnije w nas w środku jak gangrena.
  • Postać: Szczur

• Staczanie zaczyna się od bardzo małych zmian. I potem jak plama której nie można zetrzeć rozlewa się po całym ciele.

• Świat to słowo zawsze kojarzy mi się z olbrzymią platformą ze wszystkich sił podtrzymywaną przez słonia i żółwia. Żółw nie rozumie, jaką funkcję pełni słoń, a słoń nie rozumie, jaką funkcję pełni żółw, ani jeden zaś, ani drugi nie rozumieją świata.

• Wielu rzeczy nie wiemy. Tylko wydaje nam się, że mniej więcej wiemy.

• Wspomnienia oddalają się i bledną, jak zniszczone komórki.

• [Dom] Wyglądał jak jakieś wielkie stworzenie, które zestarzało się, nie mogąc dobrze wyrazić swoich uczuć. Nie to, że nie wiedziało, jak je wyrazić; nie wiedziało, co wyrazić.

• Zazwyczaj ludzie, którzy umieją pisać listy, nie muszą ich pisać. To dlatego, że mogą żyć we własnym kontekście.

• Znała zasadę, że nie można otworzyć drzwi, które raz się zamknęło, i że nie można także zostawić ich otwartych.

• Związek między szczerością a prawdą jest taki jak między dziobem a rufą łodzi. Najpierw pojawia się szczerość, a dopiero na końcu prawda. I czas pomiędzy nimi jest proporcjonalny do wielkości łodzi. Dlatego prawda na temat rzeczy wielkich staje się widoczna dopiero po bardzo długim czasie. Niekiedy pojawia się dopiero po naszym życiu.

• Zwykle trudno opowiedzieć o tym, o czym naprawdę chce się opowiedzieć.

• Życzenie to ładne słowo oznaczające podstawowy stosunek do określonego celu.