Mohammad Reza Pahlawi

Z Wikicytatów, wolnej kolekcji cytatów
Skocz do: nawigacja, szukaj
Mohammad Reza Pahlawi

Mohammad Reza Pahlawi (1919–1980) – ostatni władca (szachinszach) Iranu w latach 1941–1979 z dynastii Pahlawi, obalony przez radykalny ruch islamski pod wodzą Ruhollaha Chomeiniego.

  • Bądź blisko ludu.
    • Opis: słowa na łożu śmierci skierowane do swego syna.
    • Źródło: Jean des Cars, Reza II, ostatni szach w: Ostatnie dni dyktatorów, wyd. Znak Horyzont, Kraków 2014, tłum. Anna Maria Nowak, s. 143.
  • Jestem głęboko zasmucony, że musiałem się rozstać z moją żoną, z którą nie mogłem mieć dzieci. Irański narodzie, jestem ci winien syna.
    • Opis: audycja radiowa z 14 marca 1958, przed którą rozstał się z żoną Sorajją Esfandijari Bachtijari.
    • Źródło: Erich Schaake, Kobiety dyktatorów, wyd. Videograf II, Katowice 2004, tłum. Roman Niedballa, s. 106.
  • Nieświęty związek czerwonego i czarnego.
    • Opis: o opozycji przeciwko jego rządom złożonej z islamistów i komunistów.
    • Źródło: Jean des Cars, Reza II, ostatni szach w: Ostatnie dni dyktatorów, wyd. Znak Horyzont, Kraków 2014, tłum. Anna Maria Nowak, s. 141.
  • Nie żenię się z panną Dibą z powodów politycznych ani biologicznych. Po prostu ją kocham. Wybrałem ją spośród dziesiątek kandydatek, ponieważ dostrzegłem w niej patriotkę, symbol nowoczesnej, silnej kobiety, która da mi upragnionego syna oraz roztropnie będzie funkcje cesarzowej.
    • Opis: o swej ostatniej żonie Farah Dibie.
    • Źródło: Jean des Cars, Reza II, ostatni szach w: Ostatnie dni dyktatorów, wyd. Znak Horyzont, Kraków 2014, tłum. Anna Maria Nowak, s. 139
  • W szachu nie można widzieć tylko politycznego przywódcy swojego kraju. Jest on także przywódcą duchowym. Oczekuje się od niego nie tylko tego, że buduje dla swojego narodu mosty, drogi i tamy, ale musi także kierować duchem, myślami i sercem swojego ludu.
    • Źródło: Erich Schaake, Kobiety dyktatorów, wyd. Videograf II, Katowice 2004, s. 91.

O Mohammadzie Rezie Pahlawim[edytuj]

  • Jak więc mógł się czuć przeciętny spadkobierca Cyrusa, gdy w latach 50. XX w. Amerykanie na spółkę z Brytyjczykami zainstalowali w Teheranie króla marionetkę? Czuł się upokorzony, bo wiedział, że krajem rządzą obcy, bo nowa władza narzuciła mu siłą zachodnią kulturę i wymusiła wyrzeczenie się tej starej pod groźbą wyrzucenia poza nawias życia publicznego.
    • Autor: Łukasz Wójcik, Zjednoczeni upokorzeni "Polityka", nr 14 (3003), 1-7 kwietnia 2015, s. 61.
  • Rządy USA udzielały poparcia krwawym dyktaturom Batisty, Somozów, Mobutu, Suharto, Pahlawiego… Miliony zabitych, miliardowe fortuny dyktatorów, grabież bogactw narodowych w przymierzu z ponadnarodowymi koncernami.
    • Autor: Ladislau Dowbor, w rozmowie z Alicją i Piotrem Pacewiczami, Szalony świat wymyka się z rąk, „Gazeta Wyborcza”, 11–12 sierpnia 2012.
  • Te posągi monarchy i jego ojca, które jeszcze się uchowały, zostają obalone z okrzykami „Spadaj, psi pomiocie!”. Ludzie usuwają z banknotów głowę cesarza.
    • Autor: Christina Hoche, „L’Express”
    • Źródło: Jean des Cars, Reza II, ostatni szach w: Ostatnie dni dyktatorów, wyd. Znak Horyzont, Kraków 2014, tłum. Anna Maria Nowak, s. 142.
  • Żałosna istota. (...) Dlaczego Savak nie chce, abyśmy mówili o związkach szacha z Izraelem? Czyżby szach był Izraelczykiem? Czyżby szach był Żydem? Czyżbym, panie szachu, miał uznać cię za poganina i kazał wypędzić z kraju? Czyżbyś nie wiedział, że nadejdzie dzień, gdy twój lud powstanie, rozpocznie nowy rozdział historii, ciebie zaś opuszczą wszyscy przyjaciele?
    • Autor: Ruhollah Chomeini
    • Opis: Savak (SAWAK) - irańska tajna policja polityczna
    • Źródło: Diane Ducret, Kobiety dyktatorów 2, Wydawnictwo Znak, Kraków 2013, ISBN 978-83-240-2162-8, tłum. Anna Maria Nowak, s. 141.