Maja Lidia Kossakowska

Z Wikicytatów, wolnej kolekcji cytatów

Maja Lidia Kossakowska (ur. 1972) – pisarka polska.

[edytuj] Siewca wiatru

• Chwała Królestwa, której Wieczność strzeże!
  Myśmy Jej sługi, myśmy Jej żołnierze!
  Garścią popiołu życie nasze spłonie!
  W chwale Królestwa, przed Tym, co na tronie!
  • Opis: fragment hymnu Królestwa

• – Dlaczego do tej pory nie odsunąłeś Lucyfera od władzy? Bez ciebie zginąłby w tydzień.
  Asmodeusz uśmiechnął się lekko.
  – W trzy dni – powiedział.
  Archanioł nie zrozumiał. Popatrzył na demona pytająco.
  – Ja bym dał mu trzy dni – wyjaśnił Zgniły Chłopiec. – Potem poleciałby na pysk. Jest romantykiem, porywczym nadwrażliwcem i niezłym żołnierzem, ale masz rację, polityk z niego żaden. A ty, czemu służysz interesom Gabriela?
  Razjel potarł palcem podbródek.
  – Służę interesom Królestwa. Jestem lojalny wobec Gabriela, bo darzę go szacunkiem, przyjaźnią i pewnym podziwem. Uznaję jego wyższość, Asmodeuszu. Nie ma nikogo, kto lepiej podołałby obowiązkom regenta. Sam to przyznałeś.
  – Wciąż przyznaję. A gdyby stracił umiejętności, gdyby zaczął popełniać fatalne błędy i działać na szkodę Królestwa? Co wtedy? Starałbyś się go usunąć?
  Pan Tajemnic głęboko zamyślony wpatrywał się w płótno Asmodeusza.
  – Nie wiem – rzekł wreszcie. – Zadajesz ciężkie pytania. Prawdopodobnie tak, choć mam nadzieję, ze nigdy nie dojdzie do takiej sytuacji.
  – Nawet gdybyś musiał go zabić?
  Razjel potrząsnął głową.
  – Nie odpowiem ci. Nie mam pojęcia jakbym postąpił, Asmodeuszu.
  Demon zmrużył oczy.
  – Honor – powiedział. – Lojalność. Obowiązek. Wy, skrzydlaci, lubujecie się w dylematach moralnych, ale nie wiecie, jak się posługiwać prostymi terminami. Widzisz, Lampka jest moim przyjacielem. Jedynym. Nie dbam, czy mi wierzysz, czy nie, bo prawda i tak pozostaje prawdą. Nie obchodzi mnie Głębia. Obchodzą mnie jednostki, a Lampka jest jednostką, na której mi zależy. Zrozumiałeś?
  – Tak – powiedział Razjel. – Twoja filozofia upraszcza życie.
  Asmodeusz wzruszył ramionami.
  – Sprawdza się.
  – Z punktu widzenia demona, z pewnością.

• Nie przewrócę się, nawet się kurwa nie potknę.
  • Opis: Daimon, idąc na śmierć

• Lojalność to towar, który szybko się psuje.

• Pani, jesteś naczyniem mądrości. Trudno mi uwierzyć, że cała zawartość gdzieś się wylała.
  • Opis: Razjel w rozmowie z Sophie Pistis

• – Załatw bestie! – darł się w oko dnia Michael. – Niech ktoś uderzy w bestie! Mnożą się! Dżinny Sophii nie przybyły. Potrzebuję posiłków!
  – Nie mam! – zachrzęścił klejnot głosem Gabriela.
  – Puść trony!
  – Utknęły.
  – Chalkedry?
  – Walczą ze smokami!
  – Kurwa!
  – Kurew też nie mam! – wrzasnął wściekle Gabriel, a oko zachrzęściło i zamarło.
  – Fajnie – mruknął Pan zastępów.

• – Zastanówcie się, o co prosicie, bo przy odrobinie pecha możecie to otrzymać – odezwał się cierpko Kamael.
  – Więc lepiej nie proście o nic – dokończył Frey.

• Świry! Nic tylko świry! Jagnię, Serafiel! I wszyscy wieszczą! Daj spokój, Daimonie! To szaleńcy. Uwielbiają wieszczyć. Same klęski, oczywiście. Widzą krew, zgliszcza, dym, sine trupy, gołe dupy i puste pudełka! Mam dość. Jeszcze jeden wieszczący szaleniec i podam się do dymisji.
  • Opis: Gabriel do Freya

• – Musimy zostawić wszystkich naszych za sobą!
  – Jak powiedział żebrak na widok darmowej garkuchni.
  • Opis: Daimon i Piołun

• – Sam, czy ty przyłączysz się do walki, kiedy Siewca nadejdzie?
  Samael parsknął.
  -Stary, ja jestem czarną owcą, nie idiotą. Oczywiście, że tak. Antykreator nie przyniesie po prostu śmierci. Przyniesie brak życia, brak woli, brak sensu, brak jednostki. Nie umie nic stworzyć. Zrobi z tego wszechświata pomyje, gruz, chaos. Zabraknie żywych istot, stworzeń obdarzonych rozumem i wolą. Zostaną nieudolnie wygenerowani niewolnicy Cienia. Gorzej, cieni Cienia, tożsami z nim i bezmyślni. Czy taki outsider i indywidualista jak ja mógł by się na coś podobnego zgodzić? Obrażasz mnie, Kam. Zginę z bronią w ręku, wywrzaskując w niebo wulgarne wyrazy. Nie łudzę się ani przez chwilę, że Wszechświat ocaleje. Ale przynajmniej mogę zdechnąć tak, jak żyłem – jako bydlę, skurwysyn i niepodległa dusza, buntownik Samael, nie bez powodu nazywany Ryżym Hultajem!
  • Opis: Samael i Kamael

• -Ene due rabe,
  Zjadł głębianin żabę,
  Żaba w brzuchu skacze,
  A głębiani płacze.

• – Dugur, wiesz z kim teraz rozmawiam?
  Galla skinął głową.
  – To pan Asmodeusz – rzekł beznamiętnie. – Właściciel największej sieci kasyn i burdeli w Limbo i Otchłani, zwane Zgniłym Chłopcem, bo w wódce, cynizmie i luksusie próbuje utopić samotność i brak sensu życia.[...]
  – Mam nadzieję, że tego go nie nauczyłeś, Azazelu – sarknął z przekąsem Asmodeusz.
  Szef wywiadu Głębi klepnął go w plecy.
  – Chodź, napijemy się wina, żeby utopić samotność i brak sensu życia.

• – Ktoś próbował z nim gadać?
  – Ja – powiedział Kamael. – Wyrzucił mnie.
  – Ściślej rzecz biorąc, razem z drzwiami – dodał Samael.

• – A jeśli – zaczął powoli Pan Tajemnic – to On postanowił udowodnić, że nas kocha?
  Gabriel spojrzał ze zdziwieniem.
  – Nie rozumiem – wyszeptał, odruchowo zniżając głos. Serce zabiło mu mocno, jakby przeczuwał, że usłyszy coś niezwykle ważnego.
  – Może Pan ofiarował nam dar – powiedział cicho Razjel – Bardzo cenny, podobny do tego, jaki otrzymali Ziemianie.
  – Dar? – powtórzył Regent.
  Błękitne oczy Razjela płonęły jak zimne gwiazdy. Tak samo nieprzeniknione i tak samo odległe.
  – Wolną wolę Gabrielu.
  Archanioł Objawień drgnął.
  – Naprawdę tak myślisz?
  Razjel uśmiechnął się blado.
  – Nie wiem. Zastanawiam się. Może Pan opuściła Królestwo, żeby pokazać, że kocha nas prawie tak mocno jak Ziemian. Uznał, że dojrzeliśmy, że jesteśmy tego warci. Że będziemy umieli wierzyć, zamiast wiedzieć. Niezależni i wolni. W końcu dał nam, tak samo jak im, możliwość wyboru i wieczne wątpliwości.
  Gabriel położył rękę na ramieniu przyjaciela. Poczuł, że Razjel drży, jak gdyby z chłodu.
  – Czy to właśnie jest tajemnica? – spytał.
  Książę Magów wpatrywał się w niebo.
  – Mam nadzieję – powiedział poważnie.

[edytuj] Obrońcy Królestwa

• – A jeśli się nie zgodzą? Mogą zagrozić przedsięwzięciu.
  – Czy znasz termin: „dopuszczalne straty”? – wtrącił Razjel. – Jeżeli zawiodą, będą zmuszeni znaleźć się na marginesie.
  – No nie! – zakrzyknął uradowany Asmodeusz. – Sprzątniecie ich? Aniołowie? Chłopcy, zaczynam was lubić!
  • Źródło: opowiadanie Dopuszczalne straty
  • Opis: rozmowa aniołów z demonami

• – Jestem poważny. Śmiertelnie poważny – oburzył się zielonowłosy demon. – Daktyla?
  • Źródło: opowiadanie Dopuszczalne straty
  • Opis: Asmodeusz do Lucyfera

• W domu mam burdel, w burdelu lazaret, pełna dupa, Luciu.
  • Źródło: opowiadanie Zobaczyć czerwień
  • Opis: Asmodeusz w rozmowie z Lucyferem

• – Zostałem pobity. Mam rozbity nos i chyba pęknięte żebra...
  – Nie zajmujemy się patologią społeczną.
  – To był wypadek przy pracy! Mam stosowne zaświadczenie!
  – Proszę pokazać!
  Saturnin wyjął z kieszeni kolejny świstek.
  – Taak. Wygląda, że jest w porządku. Czy twoja choroba jest zakaźna?
  – Słucham? – wykrztusił oszołomiony anioł.
  – Czy jesteś zakaźnie chory?
  – Przecież powiedziałem, że zostałem pobity! Pobicie jest zakaźne tylko na meczach piłkarskich!
  • Źródło: opowiadanie Wieża zapałek

• – Przecież uczyłem, że nigdy nie należy ufać kapusiom. Pewien geniusz trochę dziś zarobił. Widzisz, jak sie robi interesy? Aniołom wynajął lokal, tobie sprzedał ich głowy, a mnie twoją. To się nazywa zmysł do handlu, co?
  • Źródło: opowiadanie Światło w tunelu

• -Aleś wymyślił! – fuknął oburzony Uwabriel. – Przez takich jak ty panuje ogólna znieczulica, a bandyci czują sie bezkarni. Może ktoś potrzebuje pomocy?
  Parmiel wzruszył ramionami.
  -Pewnie okaże się, że my – burknął.
  • Źródło: opowiadanie Światło w tunelu

[edytuj] Inne

• Kto ma miękkie serce, musi mieć twardą dupę.
  • Źródło: Zakon Krańca Świata
  • Opis: „mądrości” Grabieżców

• – Zrównałem z ziemią Sodomę i Gomorę, obaliłem mury Jerycha, prowadziłem do boju Zastępy, w Dniu Końca wyleję na Ziemię rzekę krwi. Czemu miałbym się przejmować jednym Ariokiem?
  – Ponieważ jesteś aniołem Pańskim. Ostatnio zdajesz się o tym zapominać.
  Usta Gabriela wykrzywił przykry grymas.
  – Czy nie byłem nim, kiedy obracałem w proch Gomorę?
  Rafael zamilkł.
  • Źródło: opowiadanie Żarna niebios

• Żeby rozproszyć ciemność, wystarczy zapalić lampę. Jedyny problem to skąd ją wziąć.
  • Źródło: opowiadanie Mucha
  • Opis: treść autografu napisanego przez Luka Carvena