Leopold Buczkowski

Z Wikicytatów, wolnej kolekcji cytatów

Leopold Buczkowski (1905–1989) – polski prozaik, malarz, artysta grafik.

• Mam w sobie tyle zakamarków, w których odłożyły się doświadczenia i stosunki życiowe, że chyba nie sposób ich przetworzyć, bo żaden szablon mnie nie interesuje... Uprawianie estetyzmów bez sensu... Dzisiaj, po tych wyniszczeniach i katastrofach ludzkich, prawdziwe pisarstwo jest niemożliwe. Można tylko przedstawiać dokumenty. I trzeba znaleźć nową formę.
  • Źródło: Wspomnienia o Leopoldzie Buczkowskim Jana Tomkowskiego

• Historię widzimy w przebłyskach. Czy będzie to major, czy krajobraz po bitwie, czy życie kochanki, czy batalion w kartoflisku – wszystko w przebłysku: drzewo, niecki, fasola na progu, owszem, nawet pończochy, ruch chwilowej namiętności – wszystko to rzuca się w oczy w nagłym błysku. Nie ma sposobu na objęcie całego widoku.
  • Źródło: Pierwsza świetność

[edytuj] Powstanie na Żoliborzu

• Już nie ma nic, z ojczyzny naszej dym.

• Naród błogosławi was wszystkich, mości panowie – wszystkich wspaniałych tego świata, wszystkich świętych, wszystkich z pełną mordą mądrych haseł, cieknącego frazesu, powłóczystej w krwi pięknej melancholii i watykanostwa, grandikomedii tzw. Czerwonego Krzyża. Jak przykro, jak strasznie przykro jest – patrzysz na trupki dziecięce. I trzeba było aż tyle lat – aż rozbabrał się człowiek w dynamicie.