Hipokrates

Z Wikicytatów, wolnej kolekcji cytatów
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Wizerunek Hipokratesa, 1881

Hipokrates (460–377 p.n.e.) – jeden z najwybitniejszych prekursorów współczesnej medycyny.

Przysięga Hipokratesa[edytuj]

  • Cokolwiek podczas pełnienia obowiązków zawodu mojego, a nawet poza obrębem czynności lekarskich, w życiu ludzkim bym zobaczył lub posłyszał, co rozgłaszanem być nie potrzebuje, przechowam w milczeniu, nigdy, nikomu, nie wypowiadając tego.
    • Źródło: Hipokratesa Aforyzmy i Rokowania oraz Przysięga, Warszawa 1864, tłum. H. Łuczkiewicz, cyt. za: Jostein Gaarder, Świat Zofii. Cudowna podróż w głąb historii filozofii, Warszawa 1995, tłum. Iwona Zimnicka, s. 70.
  • Nigdy nikomu, ani na żądanie, ani na prośby niczyje nie podam trucizny, ani też takiego nie powezmę zamiaru, jak również nie udzielę żadnej niewieście środka poronnego.
    • Źródło: Hipokratesa Aforyzmy i Rokowania oraz Przysięga, Warszawa 1864, tłum. H. Łuczkiewicz, cyt. za: Jostein Gaarder, Świat Zofii, op. cit., tłum. Iwona Zimnicka, s. 70.

Inne[edytuj]

  • By leczyć ciało ludzkie, konieczna jest wiedza o całości zjawisk.
    • Źródło: Tadeusz Natanson, Wstęp do nauki o muzykoterapii, Wrocław 1979, ISBN 8304002396.
  • Choroba ta napada lubieżników i niszczy im mlecz, czyli stos pacierzowy. Nie mają oni gorączki i chociaż dobrze jedzą, chudną i niszczeją. Zdaje im się, jakby mrowie z głowy wzdłuż pacierza im zstępowało. Ile razy na stolec lub z uryną idą, sok nasienny bardzo rozrzedzony tracą. Nie są zdolni do płodzenia i przez sen częstokroć lubieżne uczynki spełniają. Przechadzki, zwłaszcza po przykrych drogach, dech im odejmują, osłabiają ich, nabawiają szumu w uszach i ciężkości głowy. Na ostatek gorączka kończy ich życie.
  • Człowiek, który nieobeznany jest z wiedzą astrologii, zasługuje raczej na miano błazna, aniżeli lekarza.
  • Jedzenie, picie, sen, miłość cielesna – wszystko z umiarem.
  • Kichanie powstrzymuje czkawkę.
  • Lekarz leczy, natura uzdrawia.
  • Lekarz ma tylko jedno zadanie: wyleczyć chorego. Jaką drogą tego dopnie, jest rzeczą obojętną.
  • Lekarz nie znający astrologii nie ma prawa nazywać siebie lekarzem.
  • Mądry człowiek powinien wiedzieć, że zdrowie jest jego najcenniejszą własnością i powinien uczyć się, jak sam może leczyć swoje choroby.
  • Medycyna przynosi często pociechę, czasami łagodzi, rzadko uzdrawia.
  • Po pierwsze, nie szkodzić.
    • Primum non nocere. (łac.)
  • Przyroda jest lekarzem dla wszelkich chorób.
  • Starzy ludzie cierpią na mniej chorób niż młodzi, ale za to te nigdy ich nie opuszczają.
  • Szlachetne cechy istnieją naprawdę u szlachetnych ludzi.
  • Trzeba wiedzieć, że z mózgu samego płyną nasze przyjemności, radość, śmiech, wesołość, a także nasze smutki, ból, żałość i łzy…
  • Twoje pożywienie powinno być lekarstwem, a twoje lekarstwo powinno być pożywieniem.
  • Zażywający kąpieli winien zachować spokój i daleko posuniętą powściągliwość, nie powinien nic robić, inni mają oblewać go wodą i szorować.
  • Ze wszystkich sztuk medycyna jest najszlachetniejsza.
    • Omnium artium medicina nobilissima est. (łac.)
  • Zdrowie chorego najwyższym prawem.
    • Salus aegroti suprema lex. (łac.)
  • Zdrowie wymaga stanu równowagi między wpływami środowiska, sposobem życia oraz różnymi elementami ludzkiej natury.
    • Źródło: Małgorzata Kronenberger, Muzykoterapia. Podstawy teoretyczne do zastosowania muzykoterapii w profilaktyce stresu, Mediatour, Szczecin 2003, ISBN 8391200620.
  • Zhisteryzowanym dziewczętom zalecam małżeństwo, ponieważ uleczyć je może ciąża.
  • Życie krótkie, nauka sztuki długa, doświadczenie mylne, wyrokowanie (diagnozowania) trudne.
    • Źródło: Aforyzmy I
  • Życie krótkie, sztuka długa, doświadczenia zawodne, sąd trudny.
    • Ars longa, vita brevis (…). (łac.)
    • Źródło: Nic, co ludzkie… Aforyzmy, sentencje i przysłowia, oprac. Henryk Jurand, LSW, 1982, s. 105.

Zobacz też[edytuj]

Commons-logo.svg