Fernando Pessoa
Z Wikicytatów, wolnej kolekcji cytatów
Fernando António Nogueira Pessoa (1888–1935), poeta portugalski, przedstawiciel modernizmu, publikował wiersze pod różnymi nazwiskami: swoim własnym i kilkunastoma heteronimami, m. in. Alberto Caeiro, Ricardo Reis, Álvaro de Campos, Bernardo Soares.
- Serce, gdyby zaczęło myśleć – przestałoby bić.
- Źródło: Księga Niepokoju
- Zobacz też: serce
- Zazdroszczę wszystkim osobom, że nie są mną. Ze wszystkich niemożliwości ta wydaje mi się największa.
- Zawsze obce mi było pragnienie, aby mnie rozumiano. Być rozumianym to prostytuować się.
- W dzisiejszym życiu świat należy tylko do głupców, do niewrażliwych, do podekscytowanych. Prawo do życia i zwycięstwa zdobywa się dziś nieomal tymi samymi sposobami, jakimi zdobywa się zamkniecie w domu wariatów: niezdolnością do myślenia, niemoralnością i hiperekscytacją.
- Gdy widziałem z jaką jasnością umysłu i wewnętrzną logiką niektórzy wariaci wyjaśniają sobie samym i innym swe obłąkane idee, na zawsze straciłem pewność co do jasności mego umysłu.
- Niech nasza miłość będzie modlitwą…Pobłogosław mnie twoim wzrokiem, a uczynię z chwil, kiedy cię widzę, różaniec, w którym zgryzoty moje zamienią się w zdrowaśki, a niepokoje w ojczenaszki.
- Jedno mnie bardziej zdumiewa niż głupota, z jaką większość ludzi przeżywa swe życie: inteligencja w tej głupocie.
- Wiara jest instynktem działania.
- Jestem żywa sceną, po której przechodzą różni aktorzy, grający w różnych sztukach.

