Monteskiusz

Z Wikicytatów, wolnej kolekcji cytatów

(Przekierowano z Charles Louis Montesquieu)
Monteskiusz

Monteskiusz (właśc. Montesquieu Charles Louis de Secondat; 1689–1755) – francuski filozof, prawnik i pisarz epoki Oświecenia.

  • Ambicja książąt nie jest nigdy tak niebezpieczna, jak nikczemność doradców.
  • Biegając za dowcipem, łapiemy głupstwo.
  • Często krytykuje się swych przyjaciół tylko dla udowodnienia, że ma się tyle przenikliwości, by dostrzec ich wady.
  • Człowiek lubiący się kształcić nigdy nie jest bezczynny.
  • Człowiek pobożny i ateista mówią wciąż o religii: jeden mówi o tym, co kocha, drugi o tym, czego się lęka.
  • Człowiek wyrzeka się swych błędów najpóźniej, jak może.
  • Dusza jest w naszym ciele, jak pająk w swej sieci. Nie może się on poruszyć, nie wprawiając w ruch daleko rozpiętych nitek pajęczyny, ale i na odwrót, nie sposób wprawić w ruch którejkolwiek z tych nici nie poruszając pająka.
  • Duże podłości robimy z nienawiści, małe ze strachu.
  • Gdy wystarczy poprawić, nie należy usuwać.
  • Gdyby trójkąty stworzyły sobie boga, zrobiłyby go o trzech bokach.
    • Źródło: Myśli
    • Zobacz też: Bóg
  • Gdybym był papieżem, posłałbym do licha wszystkich mistrzów ceremonii i wolałbym być człowiekiem niż bogiem.
  • Godna podziwu jest myśl Platona, że prawa istnieją po to, aby przekazywać rozumu tym, którzy ich nie mogą otrzymać bezpośrednio.
  • Im mniej ludzie myślą, tym więcej mówią.
  • Imperium zbudowane orężem potrzebuje oręża, by się utrzymać przy życiu.
  • Jak można być Persem?
    • comment peut – on être Persan? (fr.)
    • Źródło: Listy perskie 30 (1721 rok)
  • Jakże niszczycielski był fanatyzm chrystianizmu i islamu. Tylko piórem umoczonym we krwi lub łzach można by opisać jego przerażające skutki.
  • Jestem przekonany ze anioły nie pogardzają ludźmi w tym stopniu, co ludzie sami sobą.
  • Jesteśmy tak ślepi, że nie wiemy, kiedy się martwić, a kiedy cieszyć; oddajemy się prawie zawsze fałszywym radościom i smutkom.
  • Jeśli chciałoby się być tylko szczęśliwym, cel osiągnie się szybko, jednak chciałoby się być szczęśliwszym niż inni. A to trudne, ponieważ zwykle uważamy ich za szczęśliwszych, niż są w rzeczywistości.
  • Jeśli reguł moralności nie nosisz w sercu, nie znajdziesz ich w książkach.
  • Kapitał skromności przynosi zawsze wysokie procenty.
  • Każda reforma wymaga odpowiedniego czasu.
  • Kiedy w jednej i tej samej osobie lub w jednym i tym samym ciele władza prawodawcza zespolona jest z wykonawczą, nie ma wolności.[...] nie ma również wolności, jeśli władza sędziowska nie jest oddzielona od prawodawczej i wykonawczej.
    • Źródło: O duchu praw, 1748.
  • Książki są jak towarzystwo, które sobie człowiek dobiera.
  • Kto chce rządzić ludźmi, nie powinien ich gnać przed sobą, lecz sprawić, by podążali za nim.
  • Lepsze jest wrogiem dobrego.
  • Ludzie, którzy chcą zawsze pouczać, przeszkadzają częstokroć innym w nauczaniu się.
  • Łatwiej przemawiać przeciw królowi niż przemawiać do króla.
  • Medycyna zmienia się, gdy zmienia się kuchnia.
  • Największym złem, na które cierpi świat, jest nie siła złych, lecz słabość dobrych.
  • Narkotyki to zakład z twoim umysłem.
  • Naród wolny może mieć oswobodziciela; naród ujarzmiony może mieć tylko innego ciemięzcę.
  • Nie być kochaną – to nieszczęście, nie być już kochaną – to zniewaga.
  • Nie jest wcale konieczne, aby wielkie zdarzenia miały za źródło wielkie przyczyny.
  • Nie można sobie wyobrazić, aby Bóg w swojej nieskończonej mądrości umieścił duszę, a zwłaszcza duszę dobrą, w czarnym ciele.
  • Nie należy dolewać octu do tego, co się pisze, natomiast dodać soli.
  • Nieograniczone posłuszeństwo wymaga ciemnoty u tego, który rozkazuje, prawie w takim samym stopniu jak u tego, który słucha.
  • Nie znajduję nic, co byłoby trudniejsze niż błyszczeć inteligencją wśród głupców.
  • Nigdy nie osądzi się w sposób właściwy ludzi, jeśli im się nie wybaczy przesądów ich epoki.
  • O zamożności decydują obyczaje, a nie bogactwa.
  • Pisząc, nie trzeba tak wyczerpywać przedmiotu, aby nic nie pozostało dla czytelnika. Nie chodzi wszako o to, aby ludzie czytali, ale aby myśleli.
  • Prawa natykają się zawsze na namiętności i na przesądy prawodawcy. Czasami przechodzą przez nie i barwią się od nich; czasem utkwią w nich i wrosną w nie.
  • Prawda ma tylko jedną twarz, a kłamstwo ma ich wiele.
  • Próbujmy przystosować się do życia, bo ono do nas się nie przystosuje.
  • Przyszliśmy na świat, aby współżyć, a więc przyszliśmy na świat, aby się sobie wzajemnie podobać.
  • Pycha jest zwierciadłem, które pomniejsza nasze wady, a powiększa nasze zalety.
  • Rzeki biegną utonąć w morzu, monarchie toną w despotyzmie.
  • Smutek kochanków jest pełen rozkoszy.
  • Sny rodzą rzeczywistość.
  • Sprawiedliwość podnosi głos, ile może, ale trudno jej o posłuch w zgiełku namiętności.
  • Szczęśliwy jest naród, którego historia jest nudna.
  • Tak wielką estymą obdarza się w naszych czasach nauki fizyczne, że dla nauk moralnych pozostaje już tylko obojętność.
  • To, czego twórcom brakuje w głębi, zwracają nam w długości.
  • To zdumiewające, że bogactwo ludzi Kościoła wzięło początek od zasady ubóstwa.
  • Towarzystwo kobiet psuje obyczaje i wyrabia smak.
  • Twierdzenia matematyczne uważane są za prawdziwe, ponieważ w niczyim interesie nie leży, by uważać je za fałszywe.
  • W miarę jak władza monarchy staje się olbrzymia, zmniejsza się jego bezpieczeństwo.
  • Wolność jest to prawo czynienia wszystkiego tego, na co ustawy pozwalają.
  • Wolność polityczna nie polega na tym, aby robić to, co się chce. W państwie, tzn. w społeczności, w której są prawa, wolność może polegać jedynie na tym, aby móc czynić to, czego się powinno chcieć, a nie być zmuszonym czynić tego, czego się nie powinno chcieć.
  • Wolność to dobro, które umożliwia korzystanie z innych dóbr.
  • Wolność to prawo czynienia wszystkiego, na co ustawy pozwalają.
    • Źródło: O duchu praw, 1748
  • Wszyscy ludzie nieśmiali chętnie posługują się groźbami. A to dlatego, że czują, iż groźby wywarłyby na nich samych wielkie wrażenie.
  • Wszystkie religie zawierają zasady pożyteczne dla społeczeństwa
  • Wszystko, co prawo nazwie karą, jest w istocie karą.
  • Wszystko, co dobre jest w istocie złe
  • Zaobserwowałem, że aby osiągnąć coś na tym świecie, trzeba udawać głupiego.
  • Zraniona miłość może wywołać takie same skutki co nienawiść.
Źródło „http://pl.wikiquote.org/wiki/Monteskiusz”