Bohumil Hrabal

Z Wikicytatów, wolnej kolekcji cytatów
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Bohumil Hrabal
w nieistniejącej dziś piwiarni
„U Hynku” (ul. Stupartska, Praga)

Bohumil Hrabal (1914–1997) – czeski pisarz.

Wypowiedzi[edytuj]

  • Bez przerwy pić nie można. Dlatego się dokształcam.
    • Źródło: na spotkaniu z czytelnikami w Kersku, 1984
  • Na ciele kobiecym zawsze coś się znajdzie dla męskiej ręki i męskiego oka.

Cytaty z utworów[edytuj]

Obsługiwałem angielskiego króla[edytuj]

  • I nieprawdopodobne Faktem się stało.
    • Inne tłumaczenie: Nieprawdopodobieństwo stało się rzeczywistością.
  • My, Czesi, nie walczymy.
  • (…) najbardziej ludzkim uczuciem dla drugiego człowieka jest cisza.

Inne[edytuj]

  • Bo ja gdy czytam, to właściwie nie czytam, biorę piękne zdanie do buzi i ssę je jak cukierek, jakbym sączył kieliszeczek likieru, tak długo, aż w końcu ta myśl rozpływa się we mnie jak alkohol, tak długo we mnie wsiąka, aż w końcu nie tylko jest w moim mózgu i sercu, lecz pulsuje w mych żyłach aż po krańce naczyniek włoskowatych.
    • Źródło: Zbyt głośna samotność
  • Przyjaźń między mężczyzną i kobietą jest udręką dla dwojga.
    • Źródło: Adaggio Lamentoso
Uwaga: W dalszej części znajdują się słowa powszechnie uznawane za wulgarne.
  • Trzeba było siedzieć w domu na dupie.
    • Źródło: Pociągi pod specjalnym nadzorem