Arystoteles
Z Wikicytatów, wolnej kolekcji cytatów
Arystoteles (384–322 p.n.e.) – wybitny filozof grecki, najwszechstronniejszy myśliciel i uczony starożytności.
[edytuj] Poetyka
- Nie mów niedbale o poważnych sprawach ani uroczyście o marnych.
- Opis: literacka zasada odpowiedniości stylu.
- Tragedia to naśladowcze przedstawianie akcji poważnej, skończonej i posiadającej odpowiednią wielkość(...), przedstawienie w formie dramatycznej, a nie narracyjnej, które przez wzbudzenie litości i trwogi doprowadza do „oczyszczenia” [katharsis] tych uczuć.
- Zobacz też: tragedia
[edytuj] Polityka
(Warszawa 2006, wyd. PWN)
- (...) człowiek jest z natury stworzony do życia w państwie, taki zaś, który z natury, a nie przez przypadek, żyje poza państwem, jest albo nędznikiem, albo nadludzką istotą...
- Człowiek jest z natury zwierzęciem politycznym.
- Źródło: I, 1, 9
- Zobacz też: polityka
- Także już i wychowanie władcy zdaniem niektórych jest inne, jakoż okazuje się, że synowie królów otrzymują wykształcenie w jeździe konnej i sztuce wojennej.
- Wszystkim ludziom właściwy jest z natury pęd do życia we wspólnocie.
[edytuj] Inne
|
A Ą B C Ć D E Ę F G H I J K L Ł M N Ń O Ó P Q R S Ś T U V W X Y Z Ź Ż |
[edytuj] B
- By zapragnąć przyjaźni, nie potrzebujesz wiele czasu, lecz sama przyjaźń jest owocem, który dojrzewa powoli.
[edytuj] C
- Całość to więcej niż suma jej składników.
- Źródło: Tadeusz Gospodarek, Aspekty złożoności i filozofii nauki w zarządzaniu, s. 72.
- Ci, którzy mają grzbiet włochaty, bywają bardzo bezlitośni.
- Cnota to złoty środek między dwoma występkami.
- Źródło: „Przekrój”, Wydania 27–38, Krakowskie Wydawnictwo Prasowe, 1999, s. 53.
- Zobacz też: cnota
- Cnotę widać wyraźniej w czynach niż w ich braku.
- Zobacz też: czyn
- Co więcej, Ziemia i inne ciała muszą z konieczności pozostawać w swym właściwym miejscu i mogą być zeń usunięte tylko siłą.
- Źródło: Fizyka
- Zobacz też: Ziemia
- Człowiek bez poczucia moralnego jest najniegodziwszym i najdzikszym stworzeniem.
- Źródło: Leksykon złotych myśli, wyboru dokonał Krzysztof Nowak, Warszawa 1998.
- Zobacz też: moralność
- Człowiek, który się nie złości, gdy jest prowokowany, jest głupcem.
- Zobacz też: złość
- Człowiek (...) stworzenie towarzyskie.
- Źródło: Henryk Markiewicz, Andrzej Romanowski, Skrzydlate słowa, Warszawa 1990, PIW, s. 77.
- Człowiekowi godzi się starać tylko o taką wiedzę, która jest na miarę jego zdolności.
- Zobacz też: wiedza
[edytuj] D
- Doskonała przyjaźń rodzi się między dobrymi oraz między tymi, co osiągnęli jednoczący stopień cnoty.
- Doświadczenie stworzyło sztukę, brak zaś doświadczenia – przypadek.
- Zobacz też: doświadczenie, przypadek, sztuka
- Dzięki wstrzymywaniu się od rozkoszy zmysłowych, stajemy się umiarkowani, a będąc nimi, możemy się od rozkoszy tych wstrzymywać.
- Zobacz też: rozkosz
[edytuj] G
- Gdy kłamca mówi prawdę, nikt nie daje mu wiary.
- Gdyby ktoś nad jakąś sprawą stale się zastanawiał, rozstrzygnięcie przeciągnęłoby się w nieskończoność.
[edytuj] I
- Im krwawsza bitwa, tym słodsze zwycięstwo.
- Zobacz też: bitwa, zwycięstwo
- Istota żyjąca w samotności, poza społeczeństwem, jest albo zwierzęciem, albo bogiem.
- Zobacz też: samotność
[edytuj] J
- Jaka z nauk jest najkonieczniejsza? Oduczyć się rzeczy złych.
- Źródło: Leksykon złotych myśli, wyboru dokonał Krzysztof Nowak, Warszawa 1998.
- Zobacz też: nauka
- Jasność – podstawowa wartość rzeczy.
- Jesteśmy tym, co w swoim życiu powtarzamy. Doskonałość nie jest jednorazowym aktem, lecz nawykiem.
- Zobacz też: nawyk
[edytuj] K
- Każde stworzenie jest smutne po cielesnym obcowaniu.
- Zobacz też: seks
- Kim są przyjaciele? Jedną duszą mieszkającą w dwóch ciałach.
- Inna wersja: Czym jest przyjaźń? To jedna dusza mieszkająca w dwóch ciałach.
[edytuj] M
- Małość człowieka polega na jego pospolitości.
- Marzenia senne na jawie – to nadzieja.
- Źródło: Leksykon złotych myśli, wyboru dokonał K. Nowak, Warszawa 1998.
- Zobacz też: nadzieja
- Matematyka jest miarą wszystkiego.
- Źródło: Leksykon złotych myśli, wyboru dokonał K. Nowak, Warszawa 1998.
- Zobacz też: matematyka
- Mieć wielu przyjaciół to nie mieć żadnego.
- Mniejsze rzeczy trzeba poświęcać dla większych.
- Muzyka wpływa na uszlachetnienie obyczajów.
- Inna wersja: Muzyka łagodzi obyczaje.
- Źródło: Henryk Markiewicz, Andrzej Romanowski, Skrzydlate słowa, Warszawa 1990, PIW, s. 27.
- Zobacz też: muzyka
[edytuj] N
- Najszybciej starzeje się wdzięczność.
- Zobacz też: wdzięczność
- Nie chowaj nienawiści po wieczne czasy, ty, który sam nie jesteś wieczny.
- Zobacz też: nienawiść
- Nie ma geniuszu bez ziarna szaleństwa.
- Źródło: Jarosław Gronert, Astrologia od początku, s. 35.
- Zobacz też: geniusz, szaleństwo
- Nie ma nic w umyśle, czego by przedtem nie było w zmysłach.
- Nie poznamy prawdy, nie znając przyczyny.
- Zobacz też: przyczyna
- Nie tym się chwal, że masz sławną ojczyznę, ale staraj się tak żyć, żebyś był jej godny.
- Źródło: Leksykon złotych myśli, wyboru dokonał Krzysztof Nowak, Warszawa 1998.
- Zobacz też: ojczyzna
- Niektórzy ludzie są tak oszczędni, jakby mieli wiecznie żyć, inni tak rozrzutni, jakby mieli natychmiast umrzeć.
- Źródło: Leksykon złotych myśli, wyboru dokonał K. Nowak, Warszawa 1998.
- Zobacz też: oszczędność, rozrzutność
- Nie zawsze jest tym samym: być dobrym człowiekiem i dobrym obywatelem.
- Nieszczęście ludzi brata.
- Zobacz też: nieszczęście
[edytuj] O
- Osiągnąłem to przez filozofię: że bez przymusu robię to, co inni robią tylko w strachu przed prawem.
[edytuj] P
- Piękność znaczy więcej niż jakikolwiek list polecający.
- Zobacz też: piękno
- Platon przyjacielem, lecz większą przyjaciółką jest prawda.
- Źródło: W. Julian Korab-Karpowicz, Historia filozofii politycznej, 2010, s. 63.
- Początki demokracji wyrosły na wierze, że jeśli ludzie w pewnym sensie są równi, to są równi we wszystkim.
- Zobacz też: demokracja
- Prawda leży pośrodku – może dlatego wszystkim zawadza.
- Przedmiotem wiedzy nie jest to, co jest indywidualne, lecz to, co jest ogólne.
- Przez naśladowanie zdobywa podstawy swej wiedzy, a dzieła sztuk naśladowczych sprawiają mu prawdziwą przyjemność.
- Źródło: Marta Steiner, Geneza teatru w świetle antropologii kulturowej, Wydawn. Uniwersytetu Wrocławskiego, 2003, s. 17.
- Przyjemność życia jest przyjemnością płynącą z ćwiczenia duszy; to jest bowiem prawdziwe życie.
- Źródło: Janina Gajda, Platońska droga do idei, Uniwersytet Wrocławski, 1993, s. 113.
- Przyzwyczajenie staje się poniekąd drugą naturą.
- Źródło: Retoryka I, 1, 1
- Zobacz też: przyzwyczajenie
[edytuj] S
- Starość nie jest niczym innym, jak tylko powtórzeniem wieku dziecięcego.
- Zobacz też: starość
- Szanuj swoich obywateli, inaczej będą tobą gardzić.
- Opis: tymi słowami nauczał Aleksandra Macedońskiego.
- Zobacz też: pogarda, szacunek
- Słodko spożywamy matematykę i dzieje się nam jak Lotofagom; bo skosztowawszy jej, nie chcemy już od niej odstąpić i owłada nami jak kwiat lotosu.
- Zobacz też: lotos, matematyka
[edytuj] T
- Ten człowiek jest wolny, który żyje dla siebie, a nie dla innych.
- To, co wciąż robimy, stanowi o nas.
- Tylko Bóg może być przyczyną wszystkich rzeczy.
- Zobacz też: Bóg
[edytuj] U
- U początku filozofii stoi – zdziwienie.
- Zobacz też: filozofia
[edytuj] W
- W miarę możności należy unikać błędów.
- Zobacz też: błąd
- Wszyscy ludzie z natury pragną wiedzy.
- Źródło: Metafizyka
- Wszak początek zdaje, się być więcej niż połową całości i dzięki niemu wyjaśnia się wiele z tego, co jest przedmiotem badań.
- Źródło: Etyka nikomachejska
- Zobacz też: początek
- Wychowanie to rzecz poważna. Musi się w nim mieszać przykrość z przyjemnością.
- Źródło: Stanisław Kot, Historja wychowania. Zarys podręcznikowy, Gebethnera i Wolffa, 1924.
- Zobacz też: wychowanie
- Wykształcenie jest w chwilach pomyślności ozdobą, a w chwilach nieszczęścia – schronieniem.
- Zobacz też: wykształcenie
[edytuj] Z
- Zdolność doznawania przyjemności jest dowodem siły.
- Zobacz też: przyjemność
[edytuj] O Arystotelesie
- Arystoteles zauważył, że spośród wszelkiego rodzaju autorów najbardziej swe dzieła lubią poeci.
- Autor: Georg Christoph Lichtenberg
- Na jakiej podstawie chcecie zarzucić naturze, że z powodu podeszłego wieku wpadła w uwiąd starczy i zapomniała o wytwarzaniu umysłów spekulatywnych, będąc tylko w stanie wydawać na świat ludzi stających się niewolnikami Arystotelesa, którzy muszą myśleć jego mózgiem i poznawać jego zmysłami?
- Autor: Galileusz