Arystoteles

Z Wikicytatów, wolnej kolekcji cytatów

Arystoteles (384–322 p.n.e.) – wybitny filozof grecki, najwszechstronniejszy myśliciel i uczony starożytności.

A Ą B C Ć D E Ę F G H I J K L Ł M N Ń O Ó P Q R S Ś T U V W X Y Z Ź Ż
Arystoteles

[edytuj] B

  • By zapragnąć przyjaźni, nie potrzebujesz wiele czasu, lecz sama przyjaźń jest owocem, który dojrzewa powoli.

[edytuj] C

  • Całość to więcej niż suma jej składników.
  • Ci, którzy mają grzbiet włochaty, bywają bardzo bezlitośni.
  • Cnota to złoty środek między dwoma występkami.
  • Cnotę widać wyraźniej w czynach niż w ich braku.
  • Co więcej, Ziemia i inne ciała muszą z konieczności pozostawać w swym właściwym miejscu i mogą być zeń usunięte tylko siłą.
    • Źródło: Fizyka
  • Człowiek bez poczucia moralnego jest najniegodziwszym i najdzikszym stworzeniem.
  • ... człowiek jest z natury stworzony do życia w państwie, taki zaś, który z natury, a nie przez przypadek, żyje poza państwem, jest albo nędznikiem, albo nadludzką istotą...
    • Źródło: Arystoteles, Polityka, Wydawnictwo Naukowe PWN, Warszawa 2006, strona 27.
    • Zobacz też: państwo
  • Człowiek, który się nie złości gdy jest prowokowany, jest głupcem.
  • Człowiek [...] stworzenie towarzyskie.
  • Człowiek jest z natury zwierzęciem politycznym.
  • Człowiekowi godzi się starać tylko o taką wiedzę, która jest na miarę jego zdolności.
  • Czym jest przyjaźń? To jedna dusza mieszkająca w dwóch ciałach.

[edytuj] D

  • Doskonała przyjaźń rodzi się między dobrymi oraz między tymi, co osiągnęli jednoczący stopień cnoty.
  • Doświadczenie stworzyło sztukę, brak zaś doświadczenia – przypadek.
  • Drogi mi Platon, drogi Sokrates, ale jeszcze droższa prawda.

[edytuj] G

  • Gdy kłamca mówi prawdę, nikt nie daje mu wiary.
  • Gdyby ktoś nad jakąś sprawą stale się zastanawiał, rozstrzygnięcie przeciągnęłoby się w nieskończoność.

[edytuj] J

  • Jaka z nauk jest najkonieczniejsza? Oduczyć się rzeczy złych.
  • Jasność – podstawowa wartość rzeczy.
  • Jesteśmy tym, co w swoim życiu powtarzamy. Doskonałość nie jest jednorazowym aktem, lecz nawykiem.

[edytuj] K

  • Kara jest także rodzajem lekarstwa.
  • Kim są przyjaciele? Jedną duszą mieszkającą w dwóch ciałach.
  • Korzenie nauki są gorzkie, ale owoce słodkie.
    • Scientiae radices amarae sunt, fructus dulces.

[edytuj] M

  • Małość człowieka polega na jego pospolitości.
  • Marzenia senne na jawie – to nadzieja.
  • Matematyka jest miarą wszystkiego.
  • Mieć wielu przyjaciół, to nie mieć żadnego.
  • Mniejsze rzeczy trzeba poświęcać dla większych.
  • Muzyka łagodzi obyczaje.
  • Muzyka wpływa na uszlachetnienie obyczajów.

[edytuj] N

  • Najszybciej starzeje się wdzięczność.
  • Nie chowaj nienawiści po wieczne czasy, ty, który sam nie jesteś wieczny.
  • Nie ma geniuszu bez ziarna szaleństwa.
  • Nie ma nic w umyśle, czego by przedtem nie było w zmysłach.
    • Źródło: O duszy
  • Nie mów niedbale o poważnych sprawach ani uroczyście o marnych.
  • Nie poznamy prawdy, nie znając przyczyny.
  • Niektórzy ludzie są tak oszczędni, jakby mieli wiecznie żyć, inni tak rozrzutni, jakby mieli natychmiast umrzeć.
  • Nie zawsze jest tym samym: być dobrym człowiekiem i dobrym obywatelem.
  • Niektórzy ludzie są tak oszczędni, jakby mieli wiecznie żyć, inni tak rozrzutni, jakby mieli natychmiast umrzeć.
  • Nieszczęście ludzi brata.

[edytuj] O

  • Osiągnąłem to przez filozofię: że bez przymusu robię to, co inni robią tylko w strachu przed prawem.

[edytuj] P

  • Piękność znaczy więcej niż jakikolwiek list polecający.
  • Platon przyjacielem, lecz większą przyjaciółką jest prawda.
    • Amicus Plato, sed magis amica est veritas.
    • Zobacz też: prawda
  • Początki demokracji wyrosły na wierze, że jeśli ludzie w pewnym sensie są równi, to są równi we wszystkim.
  • Prawda leży pośrodku – może dlatego wszystkim zawadza.
  • Prawdziwa wiedza to znajomość przyczyn.
  • Przedmiotem wiedzy nie jest to, co jest indywidualne, lecz to, co jest ogólne.
  • Przez naśladowanie zdobywa podstawy swej wiedzy, a dzieła sztuk naśladowczych sprawiają mu prawdziwą przyjemność.
  • Przyjaciel wszystkich nie jest niczyim przyjacielem.
  • Przyjacielem Plato, lecz większą przyjaciółką prawda.
  • Przyjemność życia jest przyjemnością płynącą z ćwiczenia duszy; to jest bowiem prawdziwe życie.
  • Przyzwyczajenie staje się poniekąd drugą naturą.

[edytuj] S

  • Starość nie jest niczym innym, jak tylko powtórzeniem wieku dziecięcego.

[edytuj] T

  • Ten człowiek jest wolny, który żyje dla siebie, a nie dla innych.
  • To, co wciąż robimy, stanowi o nas.
  • Tragedia to naśladowcze przedstawianie akcji poważnej, skończonej i posiadającej odpowiednią wielkość(...), przedstawienie w formie dramatycznej, a nie narracyjnej, które przez wzbudzenie litości i trwogi doprowadza do „oczyszczenia” [katharsis] tych uczuć.
    • Źródło: Poetyka
  • Tylko Bóg może być przyczyną wszystkich rzeczy.

[edytuj] U

  • U początku filozofii stoi – zdziwienie.

[edytuj] W

  • Wdzięczność szybko się starzeje.
  • W miarę możności należy unikać błędów.
  • Wszyscy ludzie z natury pragną wiedzy.
  • Wszak początek zdaje, się być więcej niż połową całości i dzięki niemu wyjaśnia się wiele z tego, co jest przedmiotem badań.
    • Źródło: Etyka nikomachejska
    • Zobacz też: początek
  • Wszystkim ludziom właściwy jest z natury pęd do życia we wspólnocie.
  • Wychowanie to rzecz poważna. Musi się w nim mieszać przykrość z przyjemnością.
  • Wykształcenie jest w chwilach pomyślności ozdobą, a w chwilach nieszczęścia – schronieniem.

[edytuj] Z

  • Zdolność doznawania przyjemności jest dowodem siły.
  • Z życia najlepiej odchodzić jak z uczty: ani spragnionym, ani pijanym.

[edytuj] Cytaty o Arystotelesie

  • Arystoteles zauważył, że spośród wszelkiego rodzaju autorów najbardziej swe dzieła lubią poeci.
  • Na jakiej podstawie chcecie zarzucić naturze, że z powodu podeszłego wieku wpadła w uwiąd starczy i zapomniała o wytwarzaniu umysłów spekulatywnych, będąc tylko w stanie wydawać na świat ludzi stających się niewolnikami Arystotelesa, którzy muszą myśleć jego mózgiem i poznawać jego zmysłami?
Źródło „http://pl.wikiquote.org/wiki/Arystoteles”