Antygona

Antygona

Antygona (gr. Σοφοκλῆς Ἀντιγόνη) – tragedia Sofoklesa.

• A dłużej mi zmarłym
  Miłą być trzeba niż ziemi mieszkańcom,
  Bo tam zostanę na wieki; tymczasem
  Ty tu znieważaj święte prawa bogów.

• Bo ten, kto sądzi, iż sam posiadł mądrość, język i rozum, innym niedosięgłe bliżej poznany – okaże się pusty.
  • Zobacz też: mąrość, rozum

• Kogo Bóg chce zgubić, wpierw mu rozum odbiera.

• Nieszczęściem dowiódł, że wśród ludzi tłumu największe klęski płyną z nierozumu.
  • Zobacz też: klęska

• O nic nie błagaj, bo próżne marzenia, by człowiek uszedł swego przeznaczenia.
  • Postać: Przodownik chóru
  • Źródło: exodos
  • Zobacz też: przeznaczenie

• Tak, wiem, że się spodobam tym, których kochać powinnam bardziej.

Antygona

• Słowami świadczyć miłość – to nie miłość.
  • Opis: do Ismeny.
  • Źródło: epejsodion II
  • Zobacz też: miłość

• Współkochać przyszłam, nie współnienawidzić.
  • Opis: do Kreona.
  • Źródło: epejsodion II

Zobacz też

• obowiązek

• pogrzeb

• prawo

• religia

• rodzina