Aleksander Fedorowicz

Z Wikicytatów, wolnej kolekcji cytatów

Aleksander Fedorowicz (1914–1965), polski duchowny katolicki, duszpasterz, rekolekcjonista.

• Chory jest jak miasto otwarte po kapitulacji. Nowe życie wejdzie w niego różnymi drogami. Wchłaniać je będzie całym ciałem, wszystkimi porami skóry.

• Drogi człowieka do Boga są właściwie proste, jeżeli człowiek je sam nie pokręci.

• Jeżeli niedziela stanie się świętem matki, to stanie się również świętem rodziny.

• Nasza cisza powstaje z poczucia, ze jesteśmy całkowicie w ręku Boga.

• Z modlitwy powinniśmy wychodzić przemienieni, mocniejsi, lepsi. Kto z Bogiem obcuje, naprawdę obcuje, na tego musi spływać Boża moc, dobroć siła.

• Nie ma innej drogi do radości, niż ofiara i krzyż, bo one są świadectwem miłości.

• Nie ma innego dowodu, innego sprawdzianu, że kochamy Boga, jak składana ofiara, jakiej wymaga konsekwentne życie z Bogiem, służba Bogu.

• Są dwa syndromy prawdziwej miłości: bezinteresowność i ofiara.

• Największą ofiarą Kościół wkłada Bogu w swoich chorych. Cierpienie i ofiara tu na ziemi jest ironicznym dopełnieniem i zarazem świadectwem miłości.