Aladyn (film 1992)

Z Wikicytatów, wolnej kolekcji cytatów

Aladyn (film 1992) – pełnometrażowy film animowany z 1992 roku wyprodukowany przez Walt Disney Pictures. Jest to swobodna adaptacja historii o Aladynie i magicznej lampie z Baśni z tysiąca i jednej nocy.

• Dżafar: Gazim był najwyraźniej nic nie wart.
  Jago: O, a to mi dopiero odkrycie.
  • Opis: Rozmowa Dżafara i jego papugi Jago, kiedy próbowali po raz pierwszy zdobyć lampę z dżinem.

• Taki bogacz, a nie stać go na lepsze maniery?
  • Opis: Aladyn do księcia Ahmeda, który chciał uderzyć batem dwójkę dzieci, które wbiegły mu pod konia.

• – Allach powinien nam zabronić mieć córki.
  • Opis: Sułtan do Dżasminy, kiedy ta odmówiła wyjścia za księcia Ahmeda.

• – Wasza Wysokość ma talent do głupich zwierząt.
  • Opis: Dżafar do Sułtana, kiedy ten wcisnął Jago do dzioba herbatnika.

• – Takie skarby mogłyby zrobić wrażenie nawet na twojej księżniczce.
  – Tylko książę ma prawo ją poślubić.
  – A słyszałeś kiedyś o złotej zasadzie? „Kto ma złoto, dyktuje zasady”.
  • Opis: Dżafar przebrany za starego więźnia namawia Aladyna, by udał się z nim do jaskini, gdzie ukryta jest lampa, a w raz z nią ogromne bogactwa.
  • Zobacz też: Złoto

• Aladyn: Abu, nie panikuj! (widzi, że lecą na skały). Teraz panikuj!
  • Opis: Aladyn do Abu, kiedy uciekali z Jaskini Cudów.

• – Skąd jesteś? Jak się nazywasz?
  – Aladyn.
  – Aladyn. To jak mam na Ciebie mówić? Al, a może raczej Dyn, albo jak jeden Szkot do pieska: Aladyn do nogi!
  • Opis: Dżin zapoznaje się z Aladynem.

• O, persiak, nie widzieliśmy się od mielenium.
  • Opis: Dżin do latającego dywanu, chwile potem, jak wyszedł z lampy.

• – Jak sobie pomyślę, że będziemy musieli czołgać się u stóp tego bałwana i jego durnej córeczki do końca naszych dni....
  – Nie, Jago. Tylko do jej ślubu z jakimś palantem. Bo wówczas skaże nas na banicje lub... każe ściąć.
  – Zaraz, a jeśli ty byś został tym palantem?
  – Hmm... poskromić złośnicę i zostać sułtanem?
  • Opis: Dżafar i Jago wpadają na pomysł, żeby Dżafar ożenił się z Dżasminą.

• Dżin (zamieniając się w owce): Jestem baran, co? Jesteś beee! Wiesz? I koniec z darmochą!
  • Opis: Dżin do Aladyna, kiedy dowiedział się, że wyciągnął go z Jaskini Cudów, a Aladyn nie wykorzystał przy tym ani jednego życzenia.

• Sułatn: A oto mój wielki wezyr. On też Cię wita z radością.
  Dżafar (zły): Szaloną.
  • Opis: Sułtan przedstawia Aladynowi Dżafara.

• – To skąd przybywasz, książę?
  – Z bardzo daleką. Skądś, gdzie ty, wielki wezyrze, na pewno nie byłeś.
  – Czyżby?
  • Opis: Rozmowa Dżafara i Aladyna, kiedy ten drugi przybył do Agrabahu jako książę Ali.

• – Dżafarze, weź się w garść. Ale siebie, nie mnie!
  • Opis: Jago do Dżafara, kiedy ten zaczął histerycznie się śmiać, a potem złapał Jaga za gardło. Było to po tym, jak Dżafar odkrył, że książe Ali to Aladyn.

• – Al, nie moge Ci pomóc. Pracuje dla signiora psychopaty.
  • Opis: Dżin do Aladyna, kiedy zobaczył, że ten wkrada się do pałacu opanowanego przez Dżafara.

• – Ile razy mam Cię zabijać, chłopcze?
  • Opis: Dżafar do Aladyna, kiedy stanęli do ostatecznej walki.

• – Widzę, że się palisz do walki.
  – A ja widzę, że boisz się ze mną walczyć, ty tchórzliwy wężu.
  – Wężu, powiadasz. Czy chcesz naprawdę się przekonać co to znaczy.... wężowa potęga?
  • Opis: Dżafar i Aladyn walczący ze sobą. Po tym dialogu Dżafar zamienił się w wielką kobrę.