Adolf Dygasiński

Z Wikicytatów, wolnej kolekcji cytatów
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Adolf Dygasiński

Adolf Dygasiński (1839–1902) – polski prozaik, publicysta i pedagog.

  • Biada tym, którzy o wschodzie słońca ziewaniem dzień pozdrawiają.
  • Dobrze się zamierzyć znaczy nieraz tyle, co uderzyć.
    • Źródło: Gody życia, wyd. Oddział Kultury i Prasy 2 Korpusu, 1945, s. 32.
  • Gdzie jest zbyt dobrze, tam nie może być zbyt bezpiecznie.
  • Gdyby poezja żyła tylko prawdą rzeczywistą, umarłaby z głodu.
  • Ludzie w wilku prześladują i nienawidzą własną przewrotność.
  • Miliony jestestw pada w krwawych zapasach o kawałek chleba, o uczucia swoje, o prawa: jedne giną, aby żyły drugie. Każdy się bowiem broni, każdy walczy, ale nie każdy zwycięża. Życie ziemskie oraz ziemia sama, aby się zapłodnić, potrzebują trupów, aby życie rozwijać dalej. Więc gdy jedni święcą pogrzeby i żałobę, drudzy ich kosztem wyprawiają wesela i uczty. W walce o istnienie znajdujemy tak dobrze trupy mrówek, świerszczów, motyli, jak zwłoki ludzi i różnych ssaków. Bo nic się nie organizuje bez dezorganizacji. Wszędzie jest wojna, wszędzie bohaterowie – tryumfatorzy i bohaterzy – męczennicy.
  • Na rozpacz nie ma czasu.
    • Opis: zakończenie powieści.
    • Źródło: Gody życia, wyd. Oddział Kultury i Prasy 2 Korpusu, 1945, s. 94.
    • Zobacz też: rozpacz
  • Najmniejszą rzecz zrobić dobrze – jest trudno.
  • Szkoła psuje zwykle to, co zrobił dom, więc dom robi odwet i psuje to, co robi szkoła.
    • Źródło: Nowele i opowiadania, Książka i Wiedza, 1951, s.7.
    • Zobacz też: szkoła
  • Usiłując poznać i wytłumaczyć przyrodę, zyskujemy najpewniejsze poznanie samych siebie, nawet wtedy, kiedy błądzimy w poznaniu prawdy.
    • Źródło: Jan Tomkowski, Mój pozytywizm, Inst. Badań Literackich – Wydawn., 1993, s. 234.
Wikisource
Zobacz w Wikiźródłach inne utwory Adolfa Dygasińskiego.


[edytuj] Cytaty o Dygasińskim

  • Podmiotowy, ilekroć maluje ludzi wytworniejszych, staje się przedmiotowym i spokojnym obserwatorem, kiedy wstępuje do boru, na bagna, na pola... Jako malarz zwierząt, zajmuje Adolf Dygasiński w naszej beletrystyce współczesnej miejsce naczelne. Nikt mu dotąd w tym kierunku nie dorównał.
  • Wychowaniec chwili, która wysunęła na pierwszy plan „wiedzę niezawisłą”, kształcił się Dygasiński przeważnie na wzorach „pozytywnych” i przejął się nawskroś ich metodą i zasadami. Jest on z pomiędzy naszych beletrystów ostatniej epoki najwięcej pozytywistą, wciela najsystematyczniej i najwytrwalej teorye swoich mistrzów ulubionych.
Osobiste
Przestrzenie nazw

Warianty
Działania
Nawigacja
Techniczne
Narzędzia
W innych językach