Adam Chmielowski

Z Wikicytatów, wolnej kolekcji cytatów

Adam Chmielowski

Adam Chmielowski (1845–1916), polski zakonnik, założyciel zgromadzenia albertynów, powstaniec z powstania styczniowego z 1863 roku, artysta malarz.

  • Dopuszcza Pan Bóg złe, ażeby je w dobre przemieniał, niech będzie zawsze uwielbiony.
  • Doznamy cudów Opatrzności Bożej, która czynić je będzie dla naszych ubogich przez nasze ręce.
  • Jaka modlitwa taka doskonałość,
    jaka modlitwa taki dzień cały.
    Na darmo usiłujemy postąpić przez inne środki, inne praktyki, inną drogą.
    Modlitwa jest warunkiem nawracania dusz.
    Bez modlitwy nie podobna wytrwać w powołaniu.
  • Jeśli Pan Jezus mówi A, to chce, żeby powiedzieć B, C, ... i do samego końca, cały alfabet.
    A jaki koniec?
    Koniec jest święta miłość i święte zjednoczenie,
    w którym Pan Bóg oddaje wszystko swoje i Siebie,
    a dusza tak samo.
  • Nie chciejmy się niepokoić,
    bo dobrego Pana mamy,
    który ma w ręku wszystko,
    aż do najdrobniejszych szczegółów.
  • Niech Serce Najświętsze udzieli nam płomienia świętej miłości.
    Ofiarujemy się na znoje i trudy i cierpienia,
    gotowi jesteśmy na krzyż dla uczczenia Najświętszego Serca Pana naszego.
  • Po co się niepokoić,
    wszak Bóg w nas, a my w Nim,
    a poza tym wszystko takie mało znaczące.
  • Powinno się być dobrym jak chleb, powinno się być jak chleb, który dla wszystkich leży na stole, z którego każdy może kęs dla siebie ukroić i nakarmić się, jeśli jest głodny.
  • Ta Matka Boska Częstochowska jest waszą Fundatorką.
    Pamiętajcie o tym.
    Ona mnie prowadziła przez całe życie.
    • Opis: Słowa wypowiedziane przed śmiercią do Braci i Sióstr Albertynek
  • Wszystkie sprawy zdawać na Opatrzność Boską, która obmyśla i najdrobniejsze szczegóły.
  • Zbytnia zapobiegliwość, to rzecz niestosowna, lepiej Zdrowaś Maryjo zmówić na tę intencję.
  • Zjednoczenie z Bogiem jest ważniejsze od wszelkich innych obowiązków,
    w nim jest najpewniejszy środek doprowadzenia wszystkiego ku dobremu.
    Modlić się, wierzyć nie wątpiąc.
    Św. Piotr począł tonąć kiedy począł wątpić.