Émile Zola
Z Wikicytatów, wolnej kolekcji cytatów
Émile Zola (1840–1902) – francuski pisarz.
- (...) dniem i nocą niepokoję się tym, co się dzieje na horyzoncie, i uparcie ufam, że wkrótce zobaczę prawdę i sprawiedliwość przybywające do nas z odległych krain, gdzie wschodzi przyszłość. I czekam
- Źródło: Jerzy Adamski, Historia literatury francuskiej. Zarys, Wrocław 1989, s. 148.
- Dzieło sztuki jest odbiciem świata oglądanym przez temperament.
- Gdy człowiek jest zbyt szczęśliwy, wciąż drży z niepokoju.
- Gdy zakochani całują się po policzkach, to znaczy, że błądzą po omacku, szukając swych ust. Pocałunek tworzy kochanków.
- Zobacz też: pocałunek
- Jak jaskółki miłość przynosi domom szczęście.
- Kiedy się żyje jak zwierzę, z nosem przy ziemi, trzeba mieć swój kącik kłamstwa, w którym można nasycić się tym wszystkim, czego nigdy nie posiądzie się naprawdę.
- Los zwierząt jest dla mnie ważniejszy niż strach przed ośmieszeniem. Los zwierząt jest nierozerwalnie związany z losem człowieka.
- Na przekór naszemu dążeniu do rozsądku nieszczęsne serce ludzkie pozostanie we władzy szaleństwa.
- Nadmiar wiedzy jest równie szkodliwy, jak jej brak.
- Zobacz też: wiedza
- Nauka wkracza obecnie w dziedzinę właściwą nam, powieściopisarzom (...). Mamy tak traktować charaktery, uczucia, fakty ludzkie, jak chemik czy fizyk traktują ciała nieożywione, jak fizjolog traktuje ciała żywe...
- Źródło: Jerzy Adamski, Historia literatury francuskiej. Zarys, Wrocław 1989, s. 147.
- Zobacz też: literatura, nauka
- Niedobrze, gdy lud jest egoistą.
- Organizm społeczny jest identyczny z biologicznym (...). W społeczeństwie, podobnie jak w ciele ludzkim, panuje harmonia...
- Źródło: Jerzy Adamski, Historia literatury francuskiej. Zarys, Wrocław 1989, s. 147.
- Oskarżam!
- J'accuse! (fr.)
- Sztuka jest wycinkiem rzeczywistości widzianym przez temperament artysty.
- Zobacz też: sztuka
- W polityce cała sztuka polega na tym, aby mieć dobre oczy i umieć wykorzystać ślepotę innych.
- Wojna – to życie, które nie może istnieć bez śmierci.
- Zobacz też: wojna
- Wszyscy oni przestali wierzyć i chociaż zachowali tajony lęk przed upiorami, pokpiwali sobie jednak z nieba, które stało się dla nich puste.
- Żeby to choć była prawda, co mówią księża, że ci, co cierpią biedę na tym świecie, na tamtym będą bogaci!