R.S. Thomas

R.S. Thomas (1967)

Ronald Stuart Thomas (1913–2000) – walijski poeta tworzący w języku angielskim i anglikański duchowny.

• Będąc na tyle nieroztropnym, żeby ją poślubić,
  Nigdy nie wiedziałem, kiedy nie gra.
  „Kocham cię” – mówiła; słyszałem westchnienia
  Z widowni. „Nienawidzę cię”. Nigdy nie mogłem być pewny,
  Że tam jeszcze są. Była śliczna. A ja byłem
  Lusterkiem, przed którym robiła makijaż.
  Umiejętnie zarządzałem falującą łąką
  Jej ciała. Co wieczór na tej łące pasły się ich oczy.
  • Źródło: Występ, tłum. Andrzej Szuba

• Byliśmy ludem, i wciąż nim jesteśmy.
  Gdy skończymy spory o okruchy
  Pod stołem, a także obgryzanie kości
  Naszej martwej kultury, powstaniemy znowu
  Uzbrojeni, lecz już nie na stary sposób.
  • Źródło: Welsh History, przeł. Wojciech Lipoński
  • Zobacz też: Walijczycy

• Nasi królowe pomarli lub ich zabito
  U przeprawy przez zdradę starą jak świat.
  Nasi bardowie zaginęli, przepędzeni z zamków
  Szlachetnych panów cierniem i jeżyną.
  
  Byliśmy ludem wychowanym na legendach,
  Ogrzewającym swe ręce w czerwonej przeszłości
  • Źródło: Welsh History, przeł. Wojciech Lipoński

• Są noce tak przejmująco ciche,
  że słychać, jak w nieprzejrzanej
  dali szczeka lis i pohukuje
  sówka. To właśnie wtedy leżę
  przed świtem rozbudzony i słyszę,
  jak woda spiętrzona gdzieś na Antlantyku
  opada, wznosi się, opada, wznosi
  fala za falą bijąc o długi brzeg
  nadmorskiej wioski pozbawionej światła
  i przyjaciół.
  • Źródło: On, tłum. Andrzej Szuba

• Spokój obrazów!
  suń chyłkiem,
  by go nie zakłócić.
  One nie śpią.
  Są stróżami naszego
  gustu. To nie
  my oglądaliśmy, lecz
  jesteśmy oglądani
  przez twarze, co od wieków
  zachowują kamienny spokój.
  • Źródło: Galeria, tłum. Andrzej Szuba