Publiliusz Syrus
Wygląd
(Przekierowano z Publilius Syrus)
Publiliusz Syrus (I wiek p.n.e.) – rzymski pisarz, aforysta i dramaturg, aktor teatralny i wyzwoleniec.
Sententiae
[edytuj]- Czego nie możesz zmienić, przyjmij takim, jakie jest.
- Mutare quod non possis, ut natum est, feras. (łac.)
- Człowiek tyle razy umiera, ile razy traci swych bliskich.
- Dobra dla człowieka jest śmierć, która gasi nieszczęścia życia.
- Bona mors est homini, vitae quae exstinguit mala (łac.)
- Zobacz też: śmierć
- Dobra myśl w nieszczęściu – złego połowa.
- Bonus animus in re mala dimidium est mali. (łac.)
- Dwa razy daje, kto szybko daje. (Podwójnie daje kto szybko daje.)
- Bis dat, qui cito dat. (łac.)
- Gdy kochasz, nie bądź rozsądny, gdy jesteś rozsądny, nie kochaj.
- Cum ames, non sapias, cum sapias, non ames. (łac.)
- Inna jest wola bogów.
- Dis aliter visum est. (łac.)
- Kogo los chce zgubić, tego głupcem czyni.
- Stultum facit fortuna, quem perdere vult. (łac.)
- Mały dług stwarza dłużnika, duży – wroga.
- Następny dzień jest uczniem poprzedniego.
- Discipulus est prioris posterior dies. (łac.)
- Nieprawość jednej osoby szybko staje się przekleństwem wszystkich.
- Malitia unius cito fit male dictum omnium. (łac.)
- Oczy są ślepe, gdy rozum zajęty jest czymś innym.
- Caeci sunt oculi, cum animus alias res agit. (łac.)
- Szalony myśli, że reszta świata złożona jest z wariatów.
- Tracimy to, co pewne, dążąc do tego, co niepewne.
- Certa amittimus, dum incerta petimus (łac.)
- Tylko pieniądz jest władcą całego świata.
- Pecunia una regimen est rerum omnium. (łac.)
- Zobacz też: pieniądze
- Upominaj przyjaciół na osobności, chwal jawnie.
- Amicos secreto admone, palam lauda (łac.)
- Zobacz też: przyjaciel
- W dobrym człowieku gniew szybko mija.
- Bonum ad virum cito moritur iracundia (łac.)
- Wielu bać się powinien ten, kogo wielu się boi.
- Multos timere debet, quem multi timent. (łac.)
- Zwłaszcza niewdzięczni uczą nas skąpstwa.
- Malignos fieri maxime ingrati docent. (łac.)
- Zobacz też: niewdzięczność, skąpstwo
- Życie samo jest krótkie, lecz przez cierpienia staje się dłuższe.
- Brevis ipsa vita est, sed malis fit longior. (łac.)
- Zobacz też: życie
- Źle żyją ci, którzy sądzą, że będą żyć wiecznie.
- Male vivunt, qui se semper victuros putant. (łac.)