Leopold Blumental

Zobacz w Wikiźródłach inne utwory Leo Belmonta

Leopold Blumental (pseud. Leo Belmont; 1865–1941) – polski eseista, poeta, esperantysta, prozaik, znawca i tłumacz literatury, m.in. francuskiej i rosyjskiej.

A nad tobą jest Tajemnica, którą zwą Bogiem!...
- Źródło: List otwarty do pana Prezydenta Rzeczypospolitej w sprawie Eligjusza Niewiadomskiego, Warszawa 1923, s. 31.
- Zobacz też: Bóg, tajemnica

Co się z mózgiem moim dzieje?
Co zatruwa moje życie?
Ha, oszaleć mam nadzieję, —
I to w młodych lat rozkwicie?
- Źródło: U wrót obłędu

Jak trudno żyć! — jak trudno żyć!
Coś mąci plany me najczystsze...
Gdzie zwrócę swój pracowny szał,
Tam mocno siedzą inni „mistrze“...
- Źródło: Jak trudno żyć!'

Kara śmierci jest grzechem prawodawstw.
- Źródło: List otwarty do pana Prezydenta Rzeczypospolitej w sprawie Eligjusza Niewiadomskiego, Warszawa 1923, s. 31.
- Zobacz też: kara śmierci, grzech

Krytyk może pogryźć,
Ale przecie nie zje…
- Źródło: Moc krytyka

Majowy dzień, majowy dzień
Rozkwita w blaskach słonecznych;
Słowiczych brzmień, wiosennych tchnień
Pełno w przestworzach powietrznych…
- Źródło: Majowy dzień
- Zobacz też: maj

Nic mi… nic mi nie potrzeba!…
Żarem słońca na mnie dyszy
Rozpalony błękit nieba…
Tyle ciepła!… tyle ciszy!…
- Źródło: Impromptu

Po życiowych głazów skrętach,
Jak szemrząca wód kaskada,
Płyną chwile za chwilami:
Każda w otchłań czasu spada.
- Źródło: Z biegiem czasu

Wielka niebios źrenica, jakgdyby zakrzepła:
Tak bezdusznie, tak martwo spogląda na świat;
W jej spojrzeniach już niema miłości ni ciepła;
I rażony tym chłodem obumiera kwiat.
- Źródło: W jesienną pogodę, 1900