XIII Księga Pana Tadeusza

XIII Księga Pana Tadeusza – poemat, erotyczna wersja Pana Tadeusza. Jego autorstwo przypisuje się m.in. Aleksandrowi Fredrze, satyrykowi Włodzimierzowi Zagórskiemu lub Tadeuszowi Boyowi-Żeleńskiemu.

Uwaga: W dalszej części znajdują się słowa powszechnie uznawane za wulgarne!

• A cóż go też od spodu tak ładnie przystraja? Rzekł Tadeusz z powagą: Zosiu, to są jaja.

• Dumny zeń był Tadeusz i dzielnie nim władał.
  A do dumy takowej miał słuszne powody,
  Bo na chuju mógł podnieść pełne wiadro wody.

• Lecz chciałem ci przypomnieć, bez twojej urazy,
  Żem się tej nocy spuścił równo sześć razy.

• Niezmiernie lizać lubiał, wyrażał mniemanie,
  Że mineta o wiele przewyższa jebanie,

• Od chwili, gdy ich ślubna przywiozła kareta,
  Tadeusz miał myśl jedną – myśl ta to mineta.

• Pełną ręką zaczerpnął, przetłuścił kutasa,
  Że się błyszczał jak wielka, czerwona kiełbasa.

• Potem na łóżku sadza i macając ręką,
  Dwa cycuszki jak pączki wyczuł pod sukienką,

• Rozwarły się podwoje, coś tam z cicha trzasło
  I wjechał kutas w pizdę, jak nóż wjeżdża w masło.

• Tadeusz zmęczony,
  Jak na męża przystało, legł dupą do żony.

• Wreszcie usiadł na łożu, odsapnął troszeczkę,
  Po jajach się pogłaskał, spojrzał na żoneczkę:
  Suknia na twarz rzucona zasłoniła lice,
  Odsłaniając cycuszki, pępuszek i picę.
  Widok ten znów krew wzburzył w panu Tadeuszu,
  Choć się dopiero spuścił, nabrał animuszu.

• Wreszcie usta oderwał i, w nagłym porywie,
  Suknię swej lubej Zosi zarzucił na głowę,
  ściągnął na dół majteczki, śliczne, koronkowe,
  Dar ciotki Telimeny, ku nóżkom się schylił,
  Najpierw na nie popatrzał, potem je rozchylił,
  Całując pożądliwie od wewnętrznej strony,
  Aż Zosia zapomniała zupełnie obrony