Użytkownik:Łanięta

Rafał Wojasiński, ur 1974, prozaik, dramatopisarz.

Istnienie jest tak absurdalne, że jedyną rozsądną rzeczą jest oddać życie dla drugiej istoty.

Inteligencja, wyobraźnia i rozum są niebezpieczne dla człowieka. Łatwiej uwierzy w wieczność niż w śmierć, która jest udowodniona i udokumentowana.

Jeżeli ludzie zabijają się w imię narodów, Boga, wyznań, idei, to znaczy, że ciągle jesteśmy na bardzo niskim poziomie rozwoju. Jeżeli robimy to dla pieniędzy, przewagi w stadzie, samicy, samca, dla zdobycia pożywienia, władzy to nic to nie oznacza. Po prostu jesteśmy jak inne organizmy. I siła natury pcha nas do dalszego trwania.

Człowiek uwierzy w każdą „wyprodukowaną prawdę”. Trzeba mu ją tylko dobrze podać.

Bóg istnieje. Na pewno. Ale Bóg Inny od Boga nie istnieje, bo może być tylko jeden. Jaki Bóg jest jedyny?

Wystarczy, że ludzie poczują się bardziej inteligentni od innych i już czują się lepiej, właściwiej, na wyższym poziomie istnienia i rasy. A to zwykła głupota. Wszyscy ciągle jeszcze jesteśmy bardzo prymitywni. Ale to nic złego jeśli zachowamy pokorę wobec swojej głupoty.

Łatwiej jest uwierzyć w to, co nie istnieje, niż w to co jest udowodnione. Trudno uwierzyć w to, ze ludzie chodzą po ziemi do góry nogami i nie spadają. Grawitacja więc nie istnieje. Istnieją duchy, zjawy, różni bogowie i opary świadomości. To czujemy przecież. Nasz gatunek ma dużo dziwnych skłonności. Ale najczęstszą jest przemoc. W imię własnego „ja” albo jakiegoś wierzenia, czy idei.

Lubimy sięgać do historii narodowej, kontynentalnej, religijnej, do spuścizny naszych przodków, szukając tam naszej tożsamości. Ale lubimy to robić tylko do pewnego okresu w dziejach. Jeśli mamy tożsamość, to należy jej szukać raczej w czasach, kiedy, być może, krzyżowaliśmy się z neandertalczykami, albo przejmowaliśmy jakieś wzory z ich kultury. Więcej z tego dowiemy się o sobie niż z historii wojen i wyznań zaledwie ostatnich pięciu czy sześciu tysięcy lat.