Tadeusz Klementewicz
Wygląd
Tadeusz Klementewicz (ur. 1949) – polski politolog i teoretyk polityki, pracownik naukowy Uniwersytetu Warszawskiego.
- II Rzeczpospolita, z punktu widzenia rozwoju gospodarczego i struktury społecznej, to właściwie degrengolada. 700 rodów ziemiańskich rządzi, nie ma reformy rolnej, wskutek tego wieś jest przeludniona; malutkie działki, chłop kupuje na rynku naftę, zapałki, gwoździe i na tym koniec. Największe zakłady przemysłowe, zatrudniające ponad 100 pracowników, są zagraniczne. Kobiety jako służące w bogatych domach. Mamy analfabetyzm, przynajmniej do początków lat 30. Finisz pod koniec lat 30., wymuszony koniecznością zbrojeń, niewiele sytuację polepszył.
- Źródło: Kapitalizm w czarnej dziurze (rozmowa Roberta Walenciaka), „Przegląd” nr 11, 9 marca 2020.
- Zobacz też: analfabetyzm, II Rzeczpospolita, reforma rolna w Polsce
- Rolą dzisiejszej lewicy powinno być przypominanie, że awans społeczny w okresie PRL dotyczył milionów. Powinna ona walczyć z obrazem rozpowszechnianym przez jej wrogów, że Polska Ludowa to tylko stalinowskie represje i satelityzm.
- Źródło: Kapitalizm w czarnej dziurze (rozmowa Roberta Walenciaka), „Przegląd” nr 11, 9 marca 2020.
- Zobacz też: lewica, Polska Rzeczpospolita Ludowa
- Transformacja neoliberalna polegała w zasadzie na udostępnieniu wewnętrznego rynku w zamian za umorzenie kredytów zaciągniętych w epoce Gierka. Dziś widać, jakie efekty przyniosła prywatyzacja – zlikwidowano zakłady, które zajmowały się samodzielnym wytwarzaniem finalnych produktów, i zastąpiono je montowniami. Jesteśmy mistrzami dokręcania śrubek! Dwie trzecie polskiego eksportu powstaje w zagranicznych filiach, a tylko 6% zatrudnionych pracuje w przemysłach wysokiej techniki. Tak wygląda bolesna prawda o polskim kapitalizmie.
- Źródło: Kapitalizm w czarnej dziurze (rozmowa Roberta Walenciaka), „Przegląd” nr 11, 9 marca 2020.
- Zobacz też: neoliberalizm, prywatyzacja