Sto pociech

Sto pociech – piąty tom poetycki Wisławy Szymborskiej wydany w 1967 roku.

• Bez mojej woli nawet liść nie spadnie
  ani źdźbło się nie ugnie pod kropką kopytka.
  Jest więc taki świat,
  nad którym los sprawuję niezależny?
  Czas, który wiążę łańcuchami znaków?
  • Źródło: Radość pisania

• Nad białą kartką czają się do skoku
  litery, które mogą ułożyć się źle,
  zdania osaczające,
  przed którymi nie będzie ratunku.
  • Źródło: Radość pisania

• Dobrze, że choć dopuszcza do scen tak zbytkownych,
  jak dziobak mlekiem karmiący pisklęta.
  • Źródło: Tomasz Mann
  • Zobacz też: Thomas Mann

• Drogie syreny, tak musiało być,
  kochane fauny, wielmożne anioły,
  ewolucja stanowczo wyparła się was.
  • Źródło: Tomasz Mann

• Radość pisania.
  Możność utrwalania.
  Zemsta ręki śmiertelnej.
  • Źródło: Radość pisania

• Zachciało mu się szczęścia,
  zachciało mu się prawdy,
  zachciało mu się wieczności,
  patrzcie go!
  • Źródło: Sto pociech

• Zbudziłam się. Otwarłam oczy.
  Dotknęłam świata jak rzeźbionej ramy.
  • Źródło: Pamięć nareszcie