Stanisław Barącz

Stanisław Barącz (1930)

Stanisław Barącz (1864–1936) – polski poeta i tłumacz pochodzenia ormiańskiego.

• Ból ciągłem echem wstrząsa ponure me wnętrze
  I swem czarnem zaklęciem wskrzesza straszne zmory;
  Znów widzę mych nadziei zważone ugory,
  Na nich me spragnień mrące marzenia najświętsze.
  • Źródło: Ból

• Czuję w siebie wciąż wbite, niezbłagane oko,
  Niedostępne dla zmysłów, możne wielką mocą,
  Wciąż rozwarte, a czujne zawsze, dniem i nocą,
  W najgłębszą głąb’ mej duszy wpatrzone głęboko.
  • Źródło: Oko

• Tłoczą nizki widnokrąg chmury szare, smętne,
  W mgłach spowita po drzewach zwisa senna nuda,
  Szkli się brudnym połyskiem rozmoknięta gruda.
  Rynny mruczą pod murem, jak dziady natrętne.
  • Źródło: Słota