Plastuś: Różnice pomiędzy wersjami

Z Wikicytatów, wolnej kolekcji cytatów
Usunięta treść Dodana treść
Koefbac (dyskusja | edycje)
nowe hasło
 
Alessia (dyskusja | edycje)
formatowanie
Linia 1: Linia 1:
[[Plik:Plastuś.JPG|mały|<center>Pomnik Plastusia w Łodzi]]
[[Plik:Plastuś.JPG|mały|<center>Pomnik Plastusia w Łodzi</center>]]
'''[[w:Plastuś|Plastuś]]''' – fikcyjna postać, znana z twórczości [[Maria Kownacka|Marii Kownackiej]] (książek [[Plastusiowy pamiętnik]] oraz [[Przygody Plastusia]]) oraz serii filmów animowanych
'''[[w:Plastuś|Plastuś]]''' – fikcyjna postać, znana z twórczości [[Maria Kownacka|Marii Kownackiej]] (książek ''Plastusiowy pamiętnik'' oraz ''Przygody Plastusia'') oraz serii filmów animowanych
* Jestem malutki ludzik z plasteliny. Dlatego na imię mi Plastuś. Mam śliczne mieszkanie: oddzielny drewniany pokoik. Obok mnie, w drugim pokoju, mieszka tłuściutka, biała guma. Ta guma nazywa się myszka. A zaraz koło gumki mieszkają cztery błyszczące, ostre stalówki. A z drugiej strony, w długim korytarzu, mieszka pióro, ołówek i scyzoryk. Z początku nie wiedziałem jak się nasz dom nazywa. Teraz już wiem: piórnik.
* Jestem malutki ludzik z plasteliny. Dlatego na imię mi Plastuś. Mam śliczne mieszkanie: oddzielny drewniany pokoik. Obok mnie, w drugim pokoju, mieszka tłuściutka, biała guma. Ta guma nazywa się myszka. A zaraz koło gumki mieszkają cztery błyszczące, ostre stalówki. A z drugiej strony, w długim korytarzu, mieszka pióro, ołówek i scyzoryk. Z początku nie wiedziałem jak się nasz dom nazywa. Teraz już wiem: piórnik.
** Źródło: [[Plastusiowy pamiętnik]], rozdz. "Dlaczego nazywam się Plastuś".
** Źródło: ''Plastusiowy pamiętnik'', rozdz. ''Dlaczego nazywam się Plastuś''


* Mój zeszycik ma w środku białe kartki, a okładkę czerwoną. Mój zeszycik jest taki duży, jak Tosi paznokieć, i leży w moim piórnikowym pokoiku na samym dnie. A potem pozbierałem wszystkie połamane noski od ołówka i piszę teraz nimi w zeszyciku swój pamiętnik.
* Mój zeszycik ma w środku białe kartki, a okładkę czerwoną. Mój zeszycik jest taki duży, jak Tosi paznokieć, i leży w moim piórnikowym pokoiku na samym dnie. A potem pozbierałem wszystkie połamane noski od ołówka i piszę teraz nimi w zeszyciku swój pamiętnik.
** Źródło: [[Plastusiowy pamiętnik]], rozdz. "O pamiętniku w czerwonym zeszyciku".
** Źródło: ''Plastusiowy pamiętnik'', rozdz. ''O pamiętniku w czerwonym zeszyciku''


* Ta Petronela to pani wielka: siedzi w lalczynym pokoiku za piecem na zielonej kanapie (z pudełka od papierosów), rozpiera się i nosa do góry zadziera.
* Ta Petronela to pani wielka: siedzi w lalczynym pokoiku za piecem na zielonej kanapie (z pudełka od papierosów), rozpiera się i nosa do góry zadziera.
** Źródło: [[Plastusiowy pamiętnik]], rozdz. "Historia niewesoła wcale jak do klasy przyszły lale".
** Źródło: ''Plastusiowy pamiętnik'', rozdz. ''Historia niewesoła wcale jak do klasy przyszły lale''



[[Kategoria:Postacie fikcyjne]]
[[Kategoria:Postacie fikcyjne]]

Wersja z 21:44, 16 kwi 2013

Pomnik Plastusia w Łodzi

Plastuś – fikcyjna postać, znana z twórczości Marii Kownackiej (książek Plastusiowy pamiętnik oraz Przygody Plastusia) oraz serii filmów animowanych

  • Jestem malutki ludzik z plasteliny. Dlatego na imię mi Plastuś. Mam śliczne mieszkanie: oddzielny drewniany pokoik. Obok mnie, w drugim pokoju, mieszka tłuściutka, biała guma. Ta guma nazywa się myszka. A zaraz koło gumki mieszkają cztery błyszczące, ostre stalówki. A z drugiej strony, w długim korytarzu, mieszka pióro, ołówek i scyzoryk. Z początku nie wiedziałem jak się nasz dom nazywa. Teraz już wiem: piórnik.
    • Źródło: Plastusiowy pamiętnik, rozdz. Dlaczego nazywam się Plastuś
  • Mój zeszycik ma w środku białe kartki, a okładkę czerwoną. Mój zeszycik jest taki duży, jak Tosi paznokieć, i leży w moim piórnikowym pokoiku na samym dnie. A potem pozbierałem wszystkie połamane noski od ołówka i piszę teraz nimi w zeszyciku swój pamiętnik.
    • Źródło: Plastusiowy pamiętnik, rozdz. O pamiętniku w czerwonym zeszyciku
  • Ta Petronela to pani wielka: siedzi w lalczynym pokoiku za piecem na zielonej kanapie (z pudełka od papierosów), rozpiera się i nosa do góry zadziera.
    • Źródło: Plastusiowy pamiętnik, rozdz. Historia niewesoła wcale jak do klasy przyszły lale