Juliusz Słowacki: Różnice pomiędzy wersjami

Z Wikicytatów, wolnej kolekcji cytatów
Usunięta treść Dodana treść
m →‎Zobacz też: drobne redakcyjne
m red., ort., źródło, dr zmiana
Linia 1: Linia 1:
[[Plik:Juliusz Słowacki by Tytus Byczkowski.PNG|mały|<center>Juliusz Słowacki</center>]]
[[Plik:Juliusz Słowacki by Tytus Byczkowski.PNG|mały|<center>Juliusz Słowacki</center>]]
'''[[w:Juliusz Słowacki|Juliusz Słowacki]]''' (1809–1849) – poeta tworzący w epoce romantyzmu, jeden z trzech polskich wieszczów narodowych.
'''[[w:Juliusz Słowacki|Juliusz Słowacki]]''' (1809–1849) – polski poeta tworzący w epoce romantyzmu, jeden z trzech polskich wieszczów narodowych.
==''Balladyna''==
==''Balladyna''==
* Miłość – to światło, to niebo, to życie!
* Miłość – to światło, to niebo, to życie!


* O! ci młodzi ludzie,<br />odchodzą od nas i wołają głośno:<br />Idziemy szukać szczęścia. Więc my starce,<br />Cośmy przebiegli po tej biednej ziemi,<br />A nigdy szczęścia w życiu nie spotkali;<br />Możeśmy tylko szukać nie umieli...
* O! ci młodzi ludzie,<br />odchodzą od nas i wołają głośno:<br />Idziemy szukać szczęścia. Więc my starce,<br />Cośmy przebiegli po tej biednej ziemi,<br />A nigdy szczęścia w życiu nie spotkali;<br />Możeśmy tylko szukać nie umieli…
** Postać: Pustelnik
** Postać: Pustelnik


Linia 15: Linia 15:
* Ze szczytu piramidy – co znaczy: z dzwonnicy,<br />Ze szczytu tych piramid sto wieków was widzi.
* Ze szczytu piramidy – co znaczy: z dzwonnicy,<br />Ze szczytu tych piramid sto wieków was widzi.


* Idę wśród ludzi jak przez las jesienny...
* Idę wśród ludzi jak przez las jesienny…


* Otom ja sam, jak drzewo zwarzone od kiści,<br />Sto we mnie żądz, sto uczuć, sto uwiędłych liści.
* Otom ja sam, jak drzewo zwarzone od kiści,<br />Sto we mnie żądz, sto uczuć, sto uwiędłych liści.
Linia 23: Linia 23:
* Jam jest posąg człowieka na posągu świata.
* Jam jest posąg człowieka na posągu świata.


* Mam sto rąk, sto sztyletów... gdy chcę, sto ran zadam.
* Mam sto rąk, sto sztyletów… gdy chcę, sto ran zadam.
** Zobacz też: [[Oficer]]
** Zobacz też: ''[[Oficer]]''


* Wierzcie mi! wierzcie, ludzie! jam jest wielki, mocny.<br />Jedyną słabość zamknę w sercu tajemniczym,<br />Robak smutku mnie gryzie... tak, że mówiąc z wami,<br />Chciałbym przestać... i usiąść, i zalać się łzami.
* Wierzcie mi! wierzcie, ludzie! jam jest wielki, mocny.<br />Jedyną słabość zamknę w sercu tajemniczym,<br />Robak smutku mnie gryzie… tak, że mówiąc z wami,<br />Chciałbym przestać… i usiąść, i zalać się łzami.


* Próżno myśl geniuszu świat cały pozłaca,<br />Na każdym szczeblu życia rzeczywistość czeka.
* Próżno myśl geniuszu świat cały pozłaca,<br />Na każdym szczeblu życia rzeczywistość czeka.
Linia 59: Linia 59:
** Zobacz też: [[czas]]
** Zobacz też: [[czas]]


* Dosyć jest ludzi strzegących mizernych swoich pozycji i dumy własnej, i czci światowej... i fałszów... ale muszą być i tacy, co zapomną o sobie – a wtenczas będą silni i niepokonani.
* Dosyć jest ludzi strzegących mizernych swoich pozycji i dumy własnej, i czci światowej… i fałszów… ale muszą być i tacy, co zapomną o sobie – a wtenczas będą silni i niepokonani.
** Źródło: list z 1843 roku
** Źródło: list z 1843


* Duchowi memu dała w pysk i poszła.
* Duchowi memu dała w pysk i poszła.
** Źródło: ''Fantazy''
** Źródło: ''Fantazy''


* (...) kobieta się rodzi gwiazdom podległa i kwiatom.
* () kobieta się rodzi gwiazdom podległa i kwiatom.
** Źródło: ''Książę niezłomny''
** Źródło: ''Książę niezłomny''
** Zobacz też: [[kobieta]]
** Zobacz też: [[kobieta]]
Linia 80: Linia 80:
** Źródło: ''Rozłączenie'' (20 lipca 1835, nad jeziorem Leman)
** Źródło: ''Rozłączenie'' (20 lipca 1835, nad jeziorem Leman)


* Pośród niesnasków Pan Bóg uderza<br />W ogromny dzwon.<br />Dla Słowiańskiego oto Papieża<br />Otwarty tron.
* Pośród niesnasków Pan Bóg uderza<br />W ogromny dzwon.<br />Dla słowiańskiego oto papieża<br />Otwarty tron.
** Źródło: ''Pośród niesnasków Pan Bóg uderza...'' 1848
** Źródło: ''Pośród niesnasków Pan Bóg uderza…'' (1848), za: Henryk Markiewicz, Andrzej Romanowski, ''Skrzydlate słowa'', PIW, Warszawa 1990.


* Słowa dziecka to staremu kwiaty.
* Słowa dziecka to staremu kwiaty.
** Zobacz też: [[dziecko]]
** Zobacz też: [[dziecko]]


* Szli krzycząc: „Polska! Polska” (...)<br />Wtem Bóg z Mojżeszowego pokazał się krzaka,<br />Spojrzał na te krzyczące i zapytał: „Jaka?”
* Szli krzycząc: „Polska! Polska” ()<br />Wtem Bóg z Mojżeszowego pokazał się krzaka,<br />Spojrzał na te krzyczące i zapytał: „Jaka?”
** Zobacz też: [[Polska]]
** Zobacz też: [[Polska]]


Linia 97: Linia 97:
** Źródło: hymn ''Smutno mi, Boże!'', 1839
** Źródło: hymn ''Smutno mi, Boże!'', 1839


==Cytaty o Juliuszu Słowackim==
==O Juliuszu Słowackim==
* Bramy przepastne śmierci dla niektórych ludzi nie istnieją. Świadczą o prawdzie wielkości takiej, że prawa wielkości są inne, niż prawa małości.
* Bramy przepastne śmierci dla niektórych ludzi nie istnieją. Świadczą o prawdzie wielkości takiej, że prawa wielkości są inne, niż prawa małości.
** Autor: [[Józef Piłsudski]]
** Autor: [[Józef Piłsudski]]
** Opis: fragment z przemówienia Marszałka wygłoszonego z okazji sprowadzenia do Polski prochów Słowackiego.
** Opis: fragment z przemówienia wygłoszonego z okazji sprowadzenia do Polski prochów Słowackiego.


* Dlaczego Słowacki wzbudza w nas zachwyt i miłość? (...) Dlatego, panowie, że Słowacki wielkim poetą był!
* Dlaczego Słowacki wzbudza w nas zachwyt i miłość? () Dlatego, panowie, że Słowacki wielkim poetą był!
** Autor: [[Witold Gombrowicz]], ''Ferdydurke'', II, 1938
** Autor: [[Witold Gombrowicz]], ''Ferdydurke'', II, 1938
** Znaczenie: szkoła uczy frazesów i sloganów, zamiast nauczyć samodzielnego myślenia.
** Znaczenie: szkoła uczy frazesów i sloganów, zamiast nauczyć samodzielnego myślenia.


* Do tego mówię, pokoiku, innego dnia wieczorem wszedłem był, a Juliusz stał przy kominie, fajkę opium na cybuchu długim paląc (...) a na kanapie siedział malarz Francuz (...), ale ten nic nie mówił i milczał milczeniem mało naturalnym.
* Do tego mówię, pokoiku, innego dnia wieczorem wszedłem był, a Juliusz stał przy kominie, fajkę opium na cybuchu długim paląc () a na kanapie siedział malarz Francuz (), ale ten nic nie mówił i milczał milczeniem mało naturalnym.
** Autor: [[Cyprian Kamil Norwid]], ''Czarne kwiaty. Białe kwiaty'' (1857)
** Autor: [[Cyprian Kamil Norwid]], ''Czarne kwiaty. Białe kwiaty'' (1857)
** Zobacz też: [[opium]]
** Zobacz też: [[opium]]


* Heroicznemu maksymalizmowi etycznemu towarzyszy idea przekraczania człowieczeństwa ku duchowi – jest to nie tylko możliwe, ale konieczne i nieuniknione. To jest ton wysiłku duchowej przemiany, który Piłsudski odnalazł u Słowackiego i który go już nigdy nie opuścił.
* Heroicznemu maksymalizmowi etycznemu towarzyszy idea przekraczania człowieczeństwa ku duchowi – jest to nie tylko możliwe, ale konieczne i nieuniknione. To jest ton wysiłku duchowej przemiany, który Piłsudski odnalazł u Słowackiego i który go już nigdy nie opuścił.
** Autorka: [[Maria Janion]]
** Autorka: [[Maria Janion]], ''Płacz generała – eseje o wojnie''
** Źródło: Płacz generała – eseje o wojnie


* Jeśli to twoją winą, że budząca życie<br />Pieśń jak orkan wstrząsnęła śpiącą grobów ziemię<br />I na chwilę zwiększyła naszych nieszczęść brzemię,<br />Krwawe widmo ojczyzny wywołując z trumny -<br />Jeśli to twoją winą, że pchany rozpaczą<br />Naród zerwać chciał więzy – to możesz być dumny!
* Jeśli to twoją winą, że budząca życie<br />Pieśń jak orkan wstrząsnęła śpiącą grobów ziemię<br />I na chwilę zwiększyła naszych nieszczęść brzemię,<br />Krwawe widmo ojczyzny wywołując z trumny <br />Jeśli to twoją winą, że pchany rozpaczą<br />Naród zerwać chciał więzy – to możesz być dumny!
** Autor: [[Adam Asnyk]], ''Na obchód Słowackiego''
** Autor: [[Adam Asnyk]], ''Na obchód Słowackiego''


* Juliusz był już wówczas bardzo mizerny, w ciągłej gorączce, gdyż jak mówiono, zażywał opium, aby sprowadzić widzenia, które mi nieraz opowiadał.
* Juliusz był już wówczas bardzo mizerny, w ciągłej gorączce, gdyż jak mówiono, zażywał opium, aby sprowadzić widzenia, które mi nieraz opowiadał.
** Autor: [[Konstanty Gaszyński]]
** Autor: [[Konstanty Gaszyński]]
** Opis: w liście do Lucjana Siemieńskiego z lipca 1851 r.
** Opis: w liście do Lucjana Siemieńskiego z lipca 1851.
** Źródło: Kamil Sipowicz, ''Encyklopedia polskiej psychodelii'', Wyd. Krytyki Politycznej, Warszawa 2013.
** Źródło: Kamil Sipowicz, ''Encyklopedia polskiej psychodelii'', Wyd. Krytyki Politycznej, Warszawa 2013.


* W imieniu Rządu Rzeczypospolitej polecam Panom odnieść trumnę Juliusza Słowackiego do krypty królewskiej, by królom był równy.
* W imieniu Rządu Rzeczypospolitej polecam panom odnieść trumnę Juliusza Słowackiego do krypty królewskiej, by królom był równy.
** Autor: [[Józef Piłsudski]]
** Autor: [[Józef Piłsudski]]
** Opis: fragment z przemówienia Marszałka wygłoszonego z okazji sprowadzenia do Polski prochów Słowackiego.
** Opis: fragment z przemówienia wygłoszonego z okazji sprowadzenia do Polski prochów Słowackiego.
** Źródło: Jarosław Marek Rymkiewicz, ''Słowacki. Encyklopedia''


==Zobacz też==
==Zobacz też==

Wersja z 10:26, 3 sty 2014

Juliusz Słowacki

Juliusz Słowacki (1809–1849) – polski poeta tworzący w epoce romantyzmu, jeden z trzech polskich wieszczów narodowych.

Balladyna

  • Miłość – to światło, to niebo, to życie!
  • O! ci młodzi ludzie,
    odchodzą od nas i wołają głośno:
    Idziemy szukać szczęścia. Więc my starce,
    Cośmy przebiegli po tej biednej ziemi,
    A nigdy szczęścia w życiu nie spotkali;
    Możeśmy tylko szukać nie umieli…
    • Postać: Pustelnik

Grób Agamemnona (1839)

  • Pawiem narodów byłaś i papugą
    A teraz jesteś służebnicą cudzą
  • Sęp ci wyjada nie serce – lecz mózgi.

Kordian

  • Ze szczytu piramidy – co znaczy: z dzwonnicy,
    Ze szczytu tych piramid sto wieków was widzi.
  • Idę wśród ludzi jak przez las jesienny…
  • Otom ja sam, jak drzewo zwarzone od kiści,
    Sto we mnie żądz, sto uczuć, sto uwiędłych liści.
  • Trzeba mi nowych skrzydeł, nowych dróg potrzeba.
  • Jam jest posąg człowieka na posągu świata.
  • Mam sto rąk, sto sztyletów… gdy chcę, sto ran zadam.
  • Wierzcie mi! wierzcie, ludzie! jam jest wielki, mocny.
    Jedyną słabość zamknę w sercu tajemniczym,
    Robak smutku mnie gryzie… tak, że mówiąc z wami,
    Chciałbym przestać… i usiąść, i zalać się łzami.
  • Próżno myśl geniuszu świat cały pozłaca,
    Na każdym szczeblu życia rzeczywistość czeka.
  • Ziemia to plama
    Na nieskończoności błękicie
    A Bóg zetrze ją palcem lub wleje w nią życie
    Jak w posąg gliniany Adama.

Beniowski

 Poniżej znajdują się wybrane cytaty, więcej znajdziesz w osobnym haśle Beniowski.
  • Biada, kto daje ojczyźnie pół duszy,
    A drugie tu pół dla szczęścia zachowa.
    • Źródło: Pieśń III, wiersz 721–722
  • Jeżeli gryzę co – to sercem gryzę.
    • Źródło: Pieśń II, wiersz 744
  • Strofa być winna taktem, nie wędzidłem.
    • Źródło: Pieśń V, wiersz 140

Inne cytaty

  • Ale ty próżno będziesz krajobrazy tworzyć,
    Osrebrzać je księżycem – i promienić świtem.
    Nie wiesz, że trzeba niebo zwalić, i położyć
    Pod oknami, i nazwać jeziora błękitem.
    • Źródło: Rozłączenie (20 lipca 1835, nad jeziorem Leman)
  • Co nam zdrady! – Jest u nas kolumna w Warszawie.
    • Źródło: Uspokojenie, 1845 rok
  • Chorobą zgubną mówię: jest melancholija i zamyślenie się zbytnie o rzeczach duszy. Dwie są bowiem melancholije: jedna jest z mocy, druga ze słabości; pierwsza jest skrzydłami ludzi wysokich, druga kamieniem ludzi topiących się.
    • Źródło: Anhelli, Paryż, 1838, s. 28.
  • Czas wszystko odkryje, czas złym jest powiernikiem.
    • Źródło: Maria Stuart
    • Zobacz też: czas
  • Dosyć jest ludzi strzegących mizernych swoich pozycji i dumy własnej, i czci światowej… i fałszów… ale muszą być i tacy, co zapomną o sobie – a wtenczas będą silni i niepokonani.
    • Źródło: list z 1843
  • Duchowi memu dała w pysk i poszła.
    • Źródło: Fantazy
  • (…) kobieta się rodzi gwiazdom podległa i kwiatom.
    • Źródło: Książę niezłomny
    • Zobacz też: kobieta
  • Lecz zaklinam – niech żywi nie tracą nadziei
    I przed narodem niosą oświaty kaganiec;
    A kiedy trzeba, na śmierć idą po kolei,
    Jak kamienie przez Boga rzucane na szaniec!
  • Nie czas żałować róż, gdy płoną lasy.
    • Źródło: Lilla Weneda (prolog), 1840
  • O Boże! Daj mi sławę choć po śmierci, a za to niech będę najnieszczęśliwszym, pogardzanym i nie poznanym w moim życiu.
  • Pomiędzy nami lata biały gołąb smutku.
    • Źródło: Rozłączenie (20 lipca 1835, nad jeziorem Leman)
  • Pośród niesnasków Pan Bóg uderza
    W ogromny dzwon.
    Dla słowiańskiego oto papieża
    Otwarty tron.
    • Źródło: Pośród niesnasków Pan Bóg uderza… (1848), za: Henryk Markiewicz, Andrzej Romanowski, Skrzydlate słowa, PIW, Warszawa 1990.
  • Słowa dziecka to staremu kwiaty.
  • Szli krzycząc: „Polska! Polska” (…)
    Wtem Bóg z Mojżeszowego pokazał się krzaka,
    Spojrzał na te krzyczące i zapytał: „Jaka?”
  • Ten, kto się śmieje, zawsze płaczących zwycięża.
  • Wolność ducha zachować pragnę, pod żaden indywidualny wpływ nie poddam się i póty będę trwał samotnie, dopóki nie uczuję, że całe Koło [Towiańskiego] jest mi bratnie, że razem ze mną chce czystej wiary, prawdy i tylko postępu Sprawy. W nieomylność bowiem Koła nie wierzę i formom przepisanym przezeń dla ducha nie dam się strupić.
    • Opis: list napisany po wystąpieniu z Koła Towiańskiego.
  • Żem był jak pielgrzym, co się w drodze trudzi
    Przy blaskach gromu.
    • Źródło: hymn Smutno mi, Boże!, 1839

O Juliuszu Słowackim

  • Bramy przepastne śmierci dla niektórych ludzi nie istnieją. Świadczą o prawdzie wielkości takiej, że prawa wielkości są inne, niż prawa małości.
    • Autor: Józef Piłsudski
    • Opis: fragment z przemówienia wygłoszonego z okazji sprowadzenia do Polski prochów Słowackiego.
  • Dlaczego Słowacki wzbudza w nas zachwyt i miłość? (…) Dlatego, panowie, że Słowacki wielkim poetą był!
    • Autor: Witold Gombrowicz, Ferdydurke, II, 1938
    • Znaczenie: szkoła uczy frazesów i sloganów, zamiast nauczyć samodzielnego myślenia.
  • Do tego mówię, pokoiku, innego dnia wieczorem wszedłem był, a Juliusz stał przy kominie, fajkę opium na cybuchu długim paląc (…) a na kanapie siedział malarz Francuz (…), ale ten nic nie mówił i milczał milczeniem mało naturalnym.
  • Heroicznemu maksymalizmowi etycznemu towarzyszy idea przekraczania człowieczeństwa ku duchowi – jest to nie tylko możliwe, ale konieczne i nieuniknione. To jest ton wysiłku duchowej przemiany, który Piłsudski odnalazł u Słowackiego i który go już nigdy nie opuścił.
  • Jeśli to twoją winą, że budząca życie
    Pieśń jak orkan wstrząsnęła śpiącą grobów ziemię
    I na chwilę zwiększyła naszych nieszczęść brzemię,
    Krwawe widmo ojczyzny wywołując z trumny –
    Jeśli to twoją winą, że pchany rozpaczą
    Naród zerwać chciał więzy – to możesz być dumny!
  • Juliusz był już wówczas bardzo mizerny, w ciągłej gorączce, gdyż jak mówiono, zażywał opium, aby sprowadzić widzenia, które mi nieraz opowiadał.
    • Autor: Konstanty Gaszyński
    • Opis: w liście do Lucjana Siemieńskiego z lipca 1851.
    • Źródło: Kamil Sipowicz, Encyklopedia polskiej psychodelii, Wyd. Krytyki Politycznej, Warszawa 2013.
  • W imieniu Rządu Rzeczypospolitej polecam panom odnieść trumnę Juliusza Słowackiego do krypty królewskiej, by królom był równy.
    • Autor: Józef Piłsudski
    • Opis: fragment z przemówienia wygłoszonego z okazji sprowadzenia do Polski prochów Słowackiego.
    • Źródło: Jarosław Marek Rymkiewicz, Słowacki. Encyklopedia

Zobacz też

Wikisource