Alphonse de Lamartine: Różnice pomiędzy wersjami

Z Wikicytatów, wolnej kolekcji cytatów
Usunięta treść Dodana treść
m Wycofano edycje użytkownika Avicennasis (dyskusja). Autor przywróconej wersji to KamikazeBot.
Linia 47: Linia 47:
[[sl:Alphonse de Lamartine]]
[[sl:Alphonse de Lamartine]]
[[tr:Alphonse de Lamartine]]
[[tr:Alphonse de Lamartine]]
[[uk:Альфонс де Ламартін]]

Wersja z 04:02, 7 wrz 2011

Alphonse de Lamartine

Alphonse Marie Louise Prat de Lamartine (1790–1869) – francuski pisarz, poeta i polityk.

  • Ja pierwszy zmusiłem poezję do zejścia z Parnasu i dałem muzie tiarę, w której zamiast siedmiu konwencjonalnych strun wprawiono struny ludzkiego serca, poruszane niezliczonymi drganiami duszy i natury.
    • Źródło: Jerzy Adamski, Historia literatury francuskiej. Zarys, Wrocław 1989, s. 117.
  • Jest ludzkim kochanie, aby być kochanym, lecz kochać dla samej miłości jest anielskie.
  • Najlepsze, co może człowiek ofiarować po krwi, to łza.
  • Naród wolny może mieć oswobodziciela, naród ujarzmiony może mieć tylko innego ciemiężcę.
  • Nawet Pan Bóg potrzebuje bicia dzwonów.
  • Sumienie bez Boga to trybunał bez sędziego.
  • Tak więc zawsze ku nowym brzegom popychani,
    Na wieki otoczeni wiecznej nocy mgłą,
    Nigdyż nie będziem mogli na czasu otchłani
    Kotwicy wrazić w dno?
    • Źródło: Jerzy Adamski, Historia literatury francuskiej. Zarys, Wrocław 1989, s. 117, tłum. Zenon Przesmycki.
  • Ten, co może tworzyć, gardzi zniszczeniem.
  • Wystarczy nieobecność jednej, bliskiej osoby, aby cały świat wydawał się wyludniony.