Na uczelni dowiesz się, jak czytać prawo. Nie: jak czytać ludzi.
Pozycja najstarszego w grupie rozwija stabilność emocjonalną, przedsiębiorczość i tym podobne cechy, ale mnie od najmłodszych lat uczyła przede wszystkim podstaw komunikacji.
Ludzie wiedzą, co chcą przekazać, bo to czują.
Nie jestem terapeutą ani psychologiem. Jeśli coś, o czym tu piszę, stoi w sprzeczności z wiedzą propagowaną przez specjalistów w którejś z tych dziedzin, uwierzcie im zamiast mnie.
Bezpośredniość w rozmowie nie oznacza braku empatii czy poszanowania uczuć drugiej osoby. Świadczy jedynie o pewności siebie, która pozwala zachować szacunek zarówno dla siebie samego, jak i rozmówcy, dzięki czemu można bez obaw komunikować swoje potrzeby. Nie trzeba być osobą asertywną, by komunikować się asertywnie.
Nieważne, za kogo się uważacie - czy myślicie, że jesteście kimś ważnym albo wręcz przeciwnie: nikim szczególnym - wasze słowa mają siłę, która wykracza daleko poza wasz horyzont poznawczy.
Gdy mówicie komuś, że się myli, ta osoba utwierdza się jeszcze w przekonaniu, że ma rację. Gdy ktoś oznajmia, że wszystko u niego dobrze, często jest zupełnie inaczej.
Osoba, którą widzisz, nie jest tą, z którą rozmawiasz.
W obliczu konfliktu musicie dotrzeć do tego drugiego człowieka - osoby, z którą rozmawiacie, a której nie widać.
Poczucie dumy trwa krótko w porównaniu ze szkodami wyrządzonymi relacji.
Współzawodnictwo w sferze komunikacji doprowadziło społeczeństwo do przekonania, że świat dzieli się na "zwycięzców" i "przegranych", tezy "słuszne" i "niesłuszne". Po debacie politycznej pierwsze pytanie, które słyszymy rano, brzmi: "Kto wygrał?". Jeśli jednak cofniemy się do czasów starożytnej Grecji, okazuje się, że dyskusja na temat spornych spraw nie miała nic wspólnego z wygrywaniem. Służyła poszukiwaniu prawdy.
Za każdym ostrym czy raniącym słowem kryje się niewidoczna historia, sekretna przyczyna.
Przestańcie postrzegać spór jako walkę, którą trzeba wygrać, a zacznijcie upatrywać w nim szansy na zrozumienie człowieka skrytego za fasadą słów. Zamiast skupiać się wyłącznie na wypowiedzianych zdaniach, spróbujcie usłyszeć uczucia.
Najogólniej rzecz biorąc, ustalaniu celu każdej rozmowy powinno towarzyszyć następujące motto: Zamiast próbować coś udowodnić, spróbuję się czegoś nauczyć.
Niektórzy piszą w mediach społecznościowych takie komentarze, jakich nigdy nie powiedzieliby komuś prosto w twarz. SMS-y i e-maile łatwo jest błędnie zinterpretować. Przed monitorem ludzie czują się chronieni. Przekaz wyklucza ludzkie porozumienie.
Dopiero gdy podejmiecie wysiłek, by się dowiedzieć, dlaczego druga osoba wyznaje określone poglądy, zamiast tylko ją krytykować za posiadanie odmiennego zdania, zaczniecie szanować jej punkt widzenia.
Pewność siebie nie oznacza, że nie czujemy strachu, lecz że działamy pomimo niego.
Uczciwi ludzie nie obawiają się dyskomfortu wywołanego milczeniem.
Nawet zwykłe słowo "nie" może być postrzegane jako zamach na tożsamość.
Gdy ktoś podważa nasze wybory albo decyzje, czujemy się zagrożeni, ponieważ kwestionowane jest nasze poczucie autonomii.
