Przejdź do zawartości

Peggy Sue wyszła za mąż

Z Wikicytatów, wolnej kolekcji cytatów

Peggy Sue wyszła za mąż (ang. Peggy Sue Got Married) – amerykański komediodramat z 1986 roku w reżyserii Francisa Forda Coppoli. Autorami scenariusza są Jerry Leichtling i Arlene Sarner.

Wypowiedzi postaci

[edytuj]

Peggy Sue

[edytuj]
  • Jestem dorosła. Chcę się bawić. Pojadę do Liverpoolu odkryć Beatlesów.
  • Panie Snelgrove, przypadkiem wiem, że w przyszłości algebra do niczego mi się nie przyda. Wiem to z doświadczenia.
    • Opis: do nauczyciela matematyki w liceum.

Inne postacie

[edytuj]
  • Jaki byłby sens bycia nastolatkiem, gdyby nie można było się dziwacznie ubrać?
    • Postać: Charlie Bodell

Dialogi

[edytuj]
Peggy Sue: Dziadku, gdybyś mógł cofnąć się w czasie i zacząć wszystko od nowa, co byś zrobił inaczej?
Barney Alvorg: Bardziej bym dbał o zęby.

Michael Fitzsimmons: Gilfond jest w porządku, za wyjątkiem tego, że uważa, że Hemingway to wielka literatura.
Peggy Sue: A ty nie?
Michael Fitzsimmons: Jest rybakiem. Najbardziej przeceniany pisarz stulecia. No cóż, on jest idealnym amerykańskim pisarzem – gruby, agresywny, pijany.
Peggy Sue: Może mylisz jego życie z jego twórczością?
Michael Fitzsimmons: Życie pisarza jest jego twórczością. Jack Kerouac nie musi zabijać byków, żeby móc o czym pisać. On się spala, czuje, doświadcza!

Evelyn Kelcher: Peggy, nie chcę być niedyskretna, ale czy masz problemy z Charliem? Wspominałaś o tym.
Peggy Sue: Mam wiele problemów teraz, Charlie jest jednym z nich.
Evelyn Kelcher: Czy Charlie namawia cię do zrobienia czegoś, czego nie powinnaś zrobić?
Peggy Sue: To znaczy?
Evelyn Kelcher: Peggy, wiesz, co to jest penis. Trzymaj się od niego z daleka.

Peggy Sue: Richard, czy podróże w czasie są możliwe? (…)
Richard Norvik: (…) Mamy też teorię burrito Richarda. (…) Uważam, że czas jest jak burrito. Jedna jego część może się złożyć i dotknąć drugiej.
Peggy Sue: Co jest w środku?
Richard Norvik: Co zechcesz: wspomnienia, doświadczenia, trygonometria, cokolwiek.
Peggy Sue: Więc myślisz, że ludzie mogą podróżować w czasie?
Richard Norvik: Absolutnie.