Nomadland

Nomadland – amerykański dramat filmowy z 2020 roku w reżyserii Chloé Zhao i z jej scenariuszem na podstawie książki Jessiki Bruder Nomadland. W drodze za pracą.

Wypowiedzi postaci

Fern

Bo nie znał swoich rodziców i nie mieliśmy dzieci. Gdybym nie została, gdybym wyjechała, byłoby tak, jakby nigdy nie istniał. Nie mogłam się spakować i wyjechać. Kochał Empire. Uwielbiał swoją pracę. Uwielbiał żyć tam. Wszyscy go kochali. Więc zostałam. W tym samym mieście, w tym samym domu. Jak mawiał mój tata: „To, co trwa w pamięci, żyje”. Może zbyt dużą część życia spędziłam na wspominaniu Boba.

Nie jestem bezdomna. Po prostu nie mam domu. To nie to samo, prawda?
- I’m not homeless. I’m just house-less. Not the same thing, right? (ang.)

To dziwne, że zachęcacie ludzi do inwestowania oszczędności i zadłużania się, żeby mogli kupić dom, na który ich nie znać.

Inne postacie

To, co mnie najbardziej w tym życiu cieszy, jest to, że nie ma ostatecznych pożegnań. Poznałem tu setki ludzi i nigdy się ostatecznie nie żegnam. Mówię: „Do zobaczenia w trasie”. I tak jest. Czy to po miesiącu, czy po roku, czy po latach, znów ich widzę.
- Postać: Bob

Uważam, że nomadzi robią to samo, co kiedyś pionierzy. Myślę, że Fern podtrzymuję amerykańską tradycję.
- Postać: Dolly

W tym roku kończę 75 lat. Chyba dobrze mi się żyło. Sporo widziałam, zaliczyłam w kajaku różne miejsca. Widziałam łosie na łonie przyrody. Rodzinę łosi nad rzeką w Idaho i wielkie białe pelikany lądujące obok mojego kajaka na jeziorze w Kolorado. Albo… za zakolem rzeki zobaczyłam klif, a na nim setki jaskółczych gniazd. I wszędzie fruwały jaskółki. Odbijały się w wodzie i miałam wrażenie, że razem z nimi latam. Były pode mną, nade mną, po bokach. Wykluwały się właśnie pisklęta. Z gniazd sypały się skorupki, lądowały i unosiły się na wodzie. Małe białe skorupki. To było coś wspaniałego. Czułam, że osiągnęłam w życiu wszystko. Gdybym miała wtedy umrzeć, byłoby świetnie.
- Postać: Swankie
- Zobacz też: łoś, jaskółka

Dialogi

Dolly: Kiedy dorastałaś miałaś opinię ekscentryczki. Ludzie sądzili, że jesteś dziwna, ale ty byłaś po prostu odważniejsza i bardziej szczera niż ktokolwiek inny. Ty jedna mnie widziałaś, kiedy się przed wszystkimi ukrywałam. Czasem rozumiałaś mnie, zanim sama zdołałam się zrozumieć. Potrzebowałam tego. I jesteś moją siostrą. Byłabym szczęśliwa, gdybyś tu została. Pozostawiłaś po sobie wielką pustkę.

Fern: Przyznaję się do winy.