Mykoła Chwylowy

Mykoła Chwylowy

Mykoła Chwylowy (ukr. Мико́ла Хвильови́й, właśc. Mykoła Hryhorowycz Fitilow; 1893–1933) – ukraiński pisarz i krytyk literacki, założyciel wielu pism literackich i organizacji kulturalnych. Jeden z przedstawicieli rozstrzelanego odrodzenia.

• Dotarliśmy do przełomowego momentu, w którym walka na froncie literackim wkracza w nową fazę swojego rozwoju i przybiera charakter czysto polityczny.
  • Źródło: Albert Nowacki, „Myśli pod prąd”. Twórczość Mykoły Chwylowego w kontekście ukraińskiej dyskusji literackiej lat 1925–1928, Wydawnictwo KUL, Lublin 2013, s. 85.
  • Zobacz też: literatura, polityka

• Musi nastąpić (…) kres dragomańskiej polityki wykorzystywania kultury rosyjskiej jako pośrednika pomiędzy Ukrainą i Europą, zwrócenie się wprost do „psychologicznej Europy”.
  • Opis: w 1926.
  • Źródło: Albert Nowacki, „Myśli pod prąd”. Twórczość Mykoły Chwylowego w kontekście ukraińskiej dyskusji literackiej lat 1925–1928, Wydawnictwo KUL, Lublin 2013, s. 89.
  • Zobacz też: Europa, Ukraina

• Precz od Moskwy! Orientacja na kulturę Europy!
  • Opis: w 1925, cytat przypisywany.
  • Źródło: Albert Nowacki, „Myśli pod prąd”. Twórczość Mykoły Chwylowego w kontekście ukraińskiej dyskusji literackiej lat 1925–1928, Wydawnictwo KUL, Lublin 2013, s. 140.
  • Zobacz też: Moskwa

• Sztuka to archetypowa gałąź ludzkiej aktywności, która ma na celu zaspokojenie jednej z potrzeb ludzkiego „ducha”, mianowicie miłości do piękna. (…) Sztuka jest jednym ze środków duchowej komunikacji między ludźmi. (…) Sztuka jest poznaniem życia poprzez obrazy (…) w formie zmysłowej kontemplacji.
  • Мистецтво то архи-специфічна галузь людської діяльності, що намагається задовольнити одну із потреб „духу” людини, саме любов до прекрасного. (…) Мистецтво – один із засобів духовного спілкування між людьми. (…) Мистецтво – то є пізнання життя за допомогою образів (…) в формі почуттєвого споглядання. (ukr.)
  • Źródło: Про Коперніка з Фрауенбурґу, або абетка азіатського ренесансу в мистецтві (1925); cyt. za: Albert Nowacki, „Myśli pod prąd”. Twórczość Mykoły Chwylowego w kontekście ukraińskiej dyskusji literackiej lat 1925–1928, Wydawnictwo KUL, Lublin 2013, s. 77.
  • Zobacz też: sztuka

• To prawda, że literatura rosyjska jest jedną z najbardziej wartościowych literatur. Ale nasza droga nie prowadzi przez nią. (…) Nadszedł koniec nie tylko „małorosjanizmu”, ale również zadzierzystego moskalofilstwa.
  • Що російська література є одна із найкваліфікованіших літератур – це так. Але наш шлях не через неї. (…) Кінець прийшов не тільки „малоросійшині”, але й задрипанському москвофільству. (ukr.)
  • Źródło: Україна чи Малоросія?; cyt. za: Albert Nowacki, „Myśli pod prąd”. Twórczość Mykoły Chwylowego w kontekście ukraińskiej dyskusji literackiej lat 1925–1928, Wydawnictwo KUL, Lublin 2013, s. 132.

• Wierzymy, że nadchodzi nasz genialny, niespokojny obywatel. Sami to powodujemy swoimi nerwami, swoją niezłomną wolą.
  • Źródło: Україна чи Малоросія?; cyt. za: Albert Nowacki, „Myśli pod prąd”. Twórczość Mykoły Chwylowego w kontekście ukraińskiej dyskusji literackiej lat 1925–1928, Wydawnictwo KUL, Lublin 2013, s. 156.

O Mykole Chwylowym

• Chwylowy był pierwszym komunistą ukraińskim, który wyraził swoje obawy, czy taka niezależność kulturalna będzie w stanie utrzymać się przy jednoczesnej zależności politycznej i gospodarczej Ukrainy od Rosji. Jego analiza zrywała maskę z partii komunistycznej. Jednoczenie ujawnił on imperializm Moskwy oraz ukraińską bezsilność i niemożność przeciwstawienia się mu.
  • Autor: Jurij Łucki, ukraiński historyk emigracyjny i literaturoznawca
  • Źródło: Albert Nowacki, „Myśli pod prąd”. Twórczość Mykoły Chwylowego w kontekście ukraińskiej dyskusji literackiej lat 1925-1928, Wydawnictwo KUL, Lublin 2013, s. 92–93.

• Podczas gdy zachodnioeuropejscy proletariusze i ich partie komunistyczne pełne są sympatii dla „Moskwy”, tej twierdzy międzynarodowego ruchu rewolucyjnego i leninizmu, podczas gdy zachodnioeuropejscy proletariusze z zachwytem patrzą na sztandar powiewający w Moskwie, ukraiński komunista Chwylowy nie ma dla Moskwy żadnych innych słów prócz wezwania działaczy ukraińskich, aby „co prędzej” uciekali od „Moskwy”. I to się nazywa internacjonalizmem!
  • Autor: Józef Stalin, Do tow. Kaganowicza i innych członków Biura Politycznego KC KP(b) U (1926), [w:] Dzieła, t. VIII, Warszawa 1950, s. 161.