Maja Heban

Maja Heban (ur. 1990) – polska dziennikarka i działaczka na rzecz LGBT.

Godność, proszę. O transpłciowości, gniewie i nadziei (2023)

(Wydawnictwo Krytyki Politycznej, Warszawa 2023, ISBN 9788367075763)

Etykietki polityczne działają na ludzi jak klapki na oczy i pozwalają ignorować fakty wedle potrzeb i wygody. Jakiś ksiądz uważa transpłciowość za chorobę? Wstrętny transfob. Feministyczna influencerka ostrzega, że trans aktywiści chcą okaleczać dzieci i skazywać je na dożywotnie przejmowanie leków? Posłuchajmy, co ma do powiedzenia, w końcu nie przeklina i nawet załączyła jakieś badania, których zadaniem jest bycie odnotowanymi, nie czytanymi.
- Źródło: s. 159.

Kiedy myślałam o tym, że prawie wszyscy ludzie świata zaczynają życie w takim ciele, jakie mieli mieć, a mnie – jak wtedy zakładałam – nigdy nie będzie stać na namiastkę tego, co oni mają na starcie, transpłciowość, aspołeczność i odwieczna depresja zlewały się w jedno. Czyjeś proste i oczywiste było moim nieosiągalnym – nieważne, czy chodziło o pójście do pracy, stawienie się w urzędzie, czy podążanie za swoimi fizycznymi pragnieniami. Czułam się jak duch.
- Źródło: s. 198.

Męskość zostaje trans mężczyznom odebrana i przedstawiona jako schronienie dla dziewcząt, do którego te uciekają przed seksizmem i problemami dojrzewania. Wiadomo – nie ma nic prostszego niż bycie trans nastolatkiem.
- Źródło: s. 134.

Nawet w tych nielicznych w skali świata państwach, gdzie prawa osób nieheteronormatywnych mają się dobrze, zawsze możliwa jest zmiana na gorsze. Czy heteroseksualni, cispłciowi, biali ludzie zastanawiają się czasem, czy przypadkiem nie szykuje się wraz ze zmianą władzy delegalizacja ich małżeństwa? Obstawiam, że nie. Dla osób niehetero to realna obawa, zwłaszcza w krajach tak podatnych na podziały i ekstremizm jak Stany Zjednoczone.
- Źródło: s. 112–113.

Uwaga: W dalszej części znajdują się słowa powszechnie uznawane za wulgarne!

Nie wiem, czy nie skończę życia jako osoba z demencją, czego potwornie się boję, bo przeraża mnie wizja wspomnień sprzed tranzycji wypierających to, kim naprawdę jestem. Potem sobie jednak przypominam, że pół życia byłam przekonana, że nie dożyję trzydziestki. Poczekaj, mówiłam sobie. Poczekaj i zobacz, może coś się jeszcze zmieni. Może kiedyś będziesz normalna albo chociaż mniej zjebana.
- Źródło: s. 201.

Nieoczywistą trudnością w opisywaniu ekstremizmu anty-trans i jego bardziej umiarkowanych lub starszych odmian jest refleksja, która przyjdzie prędzej czy później, że tego typu poglądy mogą być bliskie cichej większości ludzi. Kiedy prowokacyjnie mówię sobie, że jestem biologiczną kobietą, często oponują nawet te osoby, które deklarują poparcie dla postulatów osób trans i szacunek dla nich samych. A to przecież taka prosta rzecz. Parę słów.
- Źródło: s. 191.

Prawa osób trans są nierozłącznie związane z prawami osób niehetero, podobnie jak nasza dyskryminacja, a nasze grupy często po prostu się na siebie nakładają. Dorastając, często najpierw doświadczamy przemocy rówieśniczej na tle homofobicznym, bo transfobia ze strony otoczenia pojawia się dopiero wtedy, kiedy już mamy za sobą lata odkrywania swojej tożsamości.
- Źródło: s. 67.