Przejdź do zawartości

Magdalena Adamowicz

Z Wikicytatów, wolnej kolekcji cytatów
Magdalena Adamowicz (2019)

Magdalena Adamowicz (z domu Abramska; ur. 1973) – polska prawniczka i polityk, doktor nauk prawnych, posłanka do Parlamentu Europejskiego; wdowa po prezydencie Gdańska Pawle Adamowiczu.

  • Musimy dalej żyć. Muszę być silna dla moich dzieci, ale przede wszystkim muszę też dbać o dobrą pamięć Pawła, aby odkłamano te wszystkie oszczerstwa i zarzuty na jego temat. To jest teraz ważne. Musimy teraz pobyć trochę za granicą. Wie pan, ludzie są strasznie mili, pomagają jak mogą, ale wszyscy na nas patrzą, dla córki to jest bardzo trudne. Ona ma tylko 15 lat. Tam będzie bardziej anonimowa.
    • Źródło: Tomasz Lis, Umrzeć za Gdańsk. 12 rozmów o Pawle Adamowiczu, wolności i magii Gdańska, wyd. Ringier Axel Springer Polska, Warszawa 2019, ISBN 9788380917101, s. 56.
  • To była jakaś niesamowita mobilizacja z mojej strony. Płakałam, ale też miałam taki niesamowity spokój. Cały czas to mam. Taki niesamowity spokój i taką niesamowitą siłę.
    • Źródło: Tomasz Lis, Umrzeć…, op. cit., s. 54.
  • W ogóle nie oglądaliśmy TVP. Z wyjątkiem 16 grudnia 2016 roku, jak była okupacja mównicy w sali posiedzeń Sejmu i wtedy obejrzałam Wiadomości. Byłam zdruzgotana tymi kłamstwami.
    • Źródło: Tomasz Lis, Umrzeć…, op. cit., s. 48.
  • Wie pan, ja mam taki spokój w sercu. Może ta nienawiść przejdzie? Ale dzisiaj nie czuję nienawiści do tego człowieka. Mam tylko żal o to, co się działo, bo wiem, że to powodowało taką nienawiść. On w pewnym sensie stał się ofiarą tego systemu, tego, co się stało, ten człowiek był chory po prostu.
    • Opis: o zabójcy swojego męża.
    • Źródło: Tomasz Lis, Umrzeć…, op. cit., s. 55.