Konstanty Damrot

Konstanty Damrot (1957)

Konstanty Damrot (1841–1895) – duchowny katolicki, poeta, pisarz i działacz górnośląski.

• Chłodny ogarnął wieczór już zagrodę,
  Z pola wracają pługi i bydlęta.
  Domków drzwi skrzypią, z nich bieżą po wodę
  Rącze parobki i krasne dziewczęta.
  • Źródło: Przy studni

• Karkonosze śląskie, góry prastare,
  Oj niegdyś nasze sławiańskie, prześliczne;
  Czemuście, czemu złamały nam wiarę,
  Hej, dziś giermańsko-kosmopolityczne?
  • Źródło: Karkonosze

• Moje państwo, o kawałek,
  O kawałek proszę chleba!
  Jutro złożą mnie do grobu —
  Jutro mi już nic nie trzeba.
  • Źródło: Stara żebraczka

• Pędzą jak na skrzydłach lata,
  Z niemi jak w odmętach wody
  Przepadają państwa świata,
  Ale nie giną narody,
  W których sercach nie wygasło
  Wielkich ojców wielkie hasło:
  Kochajmy się! Kochajmy się!
  • Źródło: Nasze hasło