Kleopatra VII

Z Wikicytatów, wolnej kolekcji cytatów
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Kleopatra VII

Kleopatra VII Filopator (Wielka) (69–30 p.n.e.) – ostatnia głowa państwa starożytnego Egiptu, królowa tego państwa od 51 p.n.e. do samobójczej śmierci; kochanka Juliusza Cezara (matka jego syna Ptolemeusza XV Cezariona) i Marka Antoniusza.

  • Darowuję ci wszystko, co się tu znajduje!
    • Opis: do Marka Antoniusza, gdy na jego wezwanie przybyła na Tarsos okrętem, którego przód błyszczał złotem, żagle jaśniały purpurą, a ona sama w postaci Afrodyty spoczywała pod złocistym baldachimem.
    • Źródło: Adam Ian, Seks i sława. Od Kleopatry do Polańskiego, tłum. Agnieszka Tynecka, Tomasz Bednarowicz, Robert Foltyn, Time after Time. International, USA Los Angeles-Łódź 1991, ISBN 8390036002, s. 10.

O Kleopatrze VII[edytuj]

  • Była bardzo zgrabna – klasycznie piękne i doskonałe były jej harmonijne plecy, wypukłe, małe, jędrne pośladki, wzniesione na kolumienkach zgrabnych, śmigłych nóg – kształtna, chłopięca głowa, radosne wichry włosów. Nie była jednak klasyczną pięknością. Rysy jej twarzy burzył wydatny nos i ogromne usta. Dzięki znajomości sztuki makijażu potrafiła eksponować zalety i tuszować pewne mankamenty swej urody. Całość postaci spowijał powab tak czarowny, że nie było mężczyzny, który zdołałby mu się oprzeć. Mamiła płynnymi ruchami i zmiennymi nastrojami, a o jej głosie mówiono, że przypomina słodki dźwięk cytry.
    • Autor: Adam Ian, Seks i sława. Od Kleopatry do Polańskiego, op. cit., s. 9.
  • Była chciwa z natury i zdolna do popełnienia wszelkiej niesprawiedliwości. Powodowana żądzą władzy, otruła swego piętnastoletniego brata, a także z pomocą Antoniusza zgładziła siostrę Arsynoe. Przed jej grabieżą nie ostały się ani świątynie, ani groby. Była tak owładnięta żądzą zbytku i pożądliwością, że jeśli czegoś zapragnęła, chciała to posiąść niepodzielnie. Antoniusz zaś stał się do tego stopnia igraszką zachcianek tej kobiety, że ustępował jej we wszystkim.
    • Autor: Józef Flawiusz
    • Źródło: Adam Ian, Seks i sława. Od Kleopatry do Polańskiego, op. cit., s. 11–12.
  • Królowa jeszcze nie popełniła samobójstwa. Żyje i pragnie cię zobaczyć.
    • Autor: Diomedes (sekretarz Kleopatry)
    • Opis: do Marka Antoniusza, który w tym czasie był umierający z powodu nieudolnej próby samobójstwa.
    • Autor: Adam Ian, Seks i sława. Od Kleopatry do Polańskiego, op. cit., s. 12.
  • Nos Kleopatry: gdyby był krótszy, całe oblicze ziemi wyglądałoby inaczej.
    • Le nez de Cleopatre (s’il eut été plus court, toute la face de la terre aurait change). (fr.)
    • Autor: Blaise Pascal, Myśli, II, 162, 1670, przekł. Tadeusz Boy-Żeleński
    • Znaczenie: bieg historii zależy czasem od drobnego przypadku.
  • Rzym, który nigdy nie zniżył się do tego, żeby obawiać się jakiegoś narodu czy ludu, bał się w swej historii tylko dwojga ludzi: Hannibala i pewnej kobiety.
    • Autor: W.W. Tarn, Cambridge Ancient History
    • Źródło: Deborah G. Felder, 100 kobiet, które miały największy wpływ na dzieje ludzkości, tłum. Maciej Świerkocki, wyd. Świat Książki, Warszawa 1998, ISBN 8371296665, s. 267.
  • Właśnie, proszę pana, u nas ta osoba nie ma wielkiej sławy ani opinii, natomiast na Zachodzie to jest wielka postać kultury. Na przykład miesięcznik „Elle” ogłosił wśród swoich czytelniczek ankietę, jakie kobiety w historii były najważniejsze i Kleopatra była jeśli się nie mylę na 3 czy 4 miejscu! Dlaczego? Bo za pomocą tylko damskiego aparatu uwiodła dwóch najwybitniejszych polityków, którzy wtedy rządzili światem: Juliusza Cezara i Marka Antoniusza.