Kajetan Sawczuk

Kajetan Sawczuk (1892–1917) – polski poeta i działacz niepodległościowy.

• Czasem duch mój, jak szał burzy,
  Z hukiem gromu przyjście wróży
   Pięknych, jasnych dni.
  Byle zwalić z piersi lody,
  Z myśli głazy, dusz zapory
   I wynucić czas.
  • Źródło: Moja pieśń

• Do ciebie wiosko, do ciebie zagonie,
  Do ciebie tęsknię, duchem do cię biegnę;
  Do ciebie chato wyciągam swe dłonie,
  Za ciebie wiernie w walce świata legnę.
  Do ciebie ludu, niedolą znękany,
  Ty, polski ludu, ty miły, kochany,
  • Źródło: Wolna kolenda

• Nie było tu słońca, nie było,
  Nie było go komu rozpalić —
  Nad ziemi zastygłej tą bryłą
  Hej, słońca jasnego nie było —
  Nie było się komu pożalić.
  • Źródło: Głos z Ziemi Łez (1912)

• O duszo polska, o zbiorowa duszo
  Czemuś tak pusta, bezmyślna i blada
  Czemu w twe wnętrze z dniem każdym się wkrada
  >Hańb nowych widmo?
  • Źródło: Do duszy polskiej

• Wszystko moje, wszystko moje:
  Ból, rozkosze, pracy znoje
  O przyszłości marzeń roje.
  Moje polnych ptasząt dźwięki,
  I daleki przestwór siny,
  Łąki, gaje i doliny,..
  Wszystko moje, wszystko moje,
  Jasne słonko i gwiazd roje,
  Moje wichrów huczne struny,
  Gromy nieba i pioruny.
  • Źródło: Wszystko moje (1912)

• Z bronią u nogi, z wytężonym słuchem,
  Stójmy na szańcach, gotowi do boju,
  Złączmy się w jedno: myślą, czynem duchem,
  Ojczyźnie naszej nie poskąpmy znoju.
  • Źródło: Z bronią u nogi