Junta Brazylijska (1969)

Z Wikicytatów, wolnej kolekcji cytatów
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Generał Emilio Garrastazu Medici

Junta Brazylijska – tymczasowa, kolegialna głowa państwa i rządu Brazylii przez dwa miesiące w roku 1969; nieformalnie jednak mianem tym określa się okres rządów dyktatury wojskowej w Brazylii trwał od 1964 do 1985.

  • (…) siły prawicowe przy pomocy armii przeprowadziły udany zamach stanu i prezydent [Joao Goulart] musiał uciekać z kraju. Podczas gdy szukał schronienia w sąsiednim Paragwaju, do pałacu Planalto, siedziby prezydenckiej, wkraczali w rytm wojskowego marsza nowi władcy Brazylii. Rządy wojskowych rozpoczęły się 31 marca 1964, a naród szybko miał się przekonać, że minął czas jakichkolwiek swobód obywatelskich. Za rządów generała Castelo Branco i jego następcy Costa e Silva nastąpiły systematyczne represje, które miały zdusić wszelką opozycję. Następnie uznawszy, że zniszczyli już wszelki opór, wojskowi przystąpili ratowania gospodarki. Niestety, koszary nie są najlepszą szkołą ekonomii. Generał Medici, kolejny żołnierz u władzy, przekonany był, że wystarczy rozpocząć nowe inwestycje, zarząd państwowych przedsiębiorstw oddać w ręce kadry oficerskiej, a pieniądze pożyczyć za granicą. Jego następca wyznawał tę samą teorię. Tymczasem zwyżka cen ropy naftowej i kursu dolara spowodowała wzrost zadłużenia, a ogólnoświatowa recesja – spadek obrotów w handlu zagranicznym. Jeśli do tego dodamy nieudolność rządzących, łatwo zrozumieć, że sytuacja w Brazylii była coraz gorsza. Za czasów Joao Batisty Figueiredo, piątego z „dynastii” generałów, w roku 1984 inflacja wynosiła 223%, a zadłużenie zagraniczne doszło do 100 miliardów dolarów. Sytuacja stała się wręcz tragiczna.
    • Autorzy: Pierre Accoce, Pierre Rentchnick, Chorzy, którzy nami rządzą, tłum. Marta Kubiak, Wydawnictwo Test, Lublin 1992, s. 126.