Izabela Szolc

Z Wikicytatów, wolnej kolekcji cytatów
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Izabela Szolc (ur. 1978) – polska pisarka, autorka m.in. powieści fantasy.

  • Mówią na mnie Nu. „Nu” znaczy „dziewczyna”. Nie mam innego, osobistego imienia, bo nikt dotąd mi go nie nadał. Mój ojciec jest nieznany. Moją matkę mieszkańcy wioski przezywają Przeklętą. Nie przeszkadza im, że już umarła. Nienawiść, którą do niej czują, przekroczyła granicę śmierci. Prawdopodobnie moja matka jest upiorem, gdyż nie pochowano jej zgodnie z zasadami, tylko wywieziono ciało na pustynię. Nie nakarmiono jej ducha ryżowym kleikiem. Kiedy słyszę, jak zawodzi wiatr, to czasem myślę, że to duch mojej matki płacze z głodu.
    • Źródło: I to minie
  • (...) w głowie mam całe komnaty pełne pamięci. Teraz one są trochę zakurzone, ale kiedy byłam dzieckiem – pstryk – i wszystko wyskakiwało na dłoń z mózgowej półki. Dzisiaj muszę pstryknąć z dwa, trzy razy. W końcu okazuje się, że nic nie znika… I wciąż przybywa nowe – dlatego mam łeb jak koń. Tyle, że na znacznie cieńszej szyi.