Przejdź do zawartości

Iwan Mazepa

Z Wikicytatów, wolnej kolekcji cytatów
Iwan Mazepa

Iwan Mazepa (ukr. Іван Мазепа; właśc. Jаn Mazepa-Kołodyński; 1639–1709) – hetman Wojska Zaporoskiego i Ukrainy Lewobrzeżnej.

O Iwanie Mazepie

[edytuj]
Mazepa wśród wilków,
obraz Horace'a Verneta (1826)
  • Dumny mnie głupiec i przemyślny w karze
    Pognał w głąb dziczy w całym zemsty żarze,
    Bym w pętach, nagi, we krwi, bliski zgonu,
    Pędząc przez stepy, dobiegł aż do tronu!
    Któż przejrzy w świecie, co mu los przeznacza?
    • Autor: George Byron, Mazepa (1819), przeł. Franciszek Morawski
  • Polko piękna! Polko hoża!
    Wstecz nie płyną wody, rzeki,
    Twój kochanek z Zaporoża!
    Już nie wróci na wiek wieki:
    Gdzieś daleko u Rusinek,
    Znajdzie miłość i spoczynek!

    Niechaj kole cierniem róża,
    Niechaj parzy mnie pokrzywa:
    Ręka z wolą się przedłuża,
    I co trudniej, śmielej zrywa.
    Cóż wam szkodzi wielkie pany
    Że się kocham, żem kochany?
  • Romantyków zainteresował przede wszystkim niesłychanie dramatyczny epizod z czasów młodości bohatera. Otóż przyszły Iwan Mazepa (nazwisko wziął od miejsca urodzenia, jako że przyszedł na świat w Mazepince koło Białej Cerkwi) został przywiązany nago do konia przez męża swej kochanki i wygnany w step, gdzie wpółżywego przygarnęli Kozacy i później obrali sobie hetmanem.