Przejdź do zawartości

Franciszka Arnsztajnowa

Dodaj linki
Z Wikicytatów, wolnej kolekcji cytatów
Franciszka Arnsztajnowa
Wikisource Zobacz w Wikiźródłach inne utwory Franciszki Arnsztajnowej

Franciszka Hanna Arnsztajnowa (z domu Meyerson; 1865–1942) – polska poetka, dramaturg i tłumaczka żydowskiego pochodzenia.

  • Listopad. Wicher po ulicach świszcze
    I z szumem garście zwiędłych liści miota.
    W kominku trzaska dogasając zgliszcze,
    A lampa blady kładzie okrąg złota
    Na skroni matki i na syna twarzy.
    Matka pacierze szepce, chłopię… marzy.
  • O Polsko! my Cię znamy w służebnicy roli,
    Nędzną, z purpur odartą przedwiekowej chwały,
    Kornie w jarzmie schyloną swym tyranom gwoli,
    I dłoniom złorzeczącą, co twe pęta rwały.
  • W Wigilję, gdy zapada mrok,
    I błyśnie gwiazda blada,
    Za krokiem krok, za krokiem krok,
    Po śniegu ktoś się skrada.
Źródło: „https://pl.wikiquote.org/w/index.php?title=Franciszka_Arnsztajnowa&oldid=617220”