Bitwa na wyspie Mona
Rzymianie mordujący druidów i palący ich święte gaje. Rycina z XVIII wieku.
Bitwa na wyspie Mona – rzymski szturm w 61 n.e. na wyspę Mona (dziś Anglesey), która stanowiła główne centrum oporu duchowego Brytów przeciw Rzymianom.
- U wybrzeża stały gęsto rzędy uzbrojonych mężów, podczas gdy kobiety, ubrane jak Furie w czarne suknie, biegały między wojownikami z rozwianymi włosami i pochodniami w rękach. Druidzi zbici w koło składali ofiary swym bogom, wznosząc ręce ku niebiosom i rzucając straszliwe klątwy na najeźdźców.
Żołnierze przerażeni niezwykłością tego widoku stanęli jak wryci i wystawiali swe znieruchomiałe ciała na rany od oszczepów. Dopiero ponaglenia dowódcy i wzajemne podtrzymywanie się na duchu, by się nie bać owego oddziału kobiet i fanatyków, spowodowały, że niosąc swe znaki bojowe runęli na stojących naprzeciwko, zasypując ich swymi razami.
Potem wzięto zwyciężonych pod straż, a za dnia ścięto z powodu okrutnych praktyk zabobonnych, bowiem druidzi uważali, iż jest ich przywilejem ofiarowywać na ołtarzach krew jeńców i radzić się bogów z pomocą wnętrzności ludzkich.