Bernardo O'Higgins

Z Wikicytatów, wolnej kolekcji cytatów
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Bernardo O’Higgins

Bernardo O’Higgins Riquelme (1776/1778–1842) – chilijski wojskowy, polityk, wolnomularz; naczelnik (szef kraju) Chile w latach 1817–1823.

O Bernardo O’Higginsie[edytuj]

  • Wolno powiedzieć, że od zarania swej niepodległości Chile zawdzięcza względny postęp swego życia społecznego faktowi, że libertador, Bernardo O’Higgins, był nieślubnym synem Ambrosia O’Higginsa, markiza de Osorno, wicekróla Peru. Wykształcony w Anglii, zwalczał przesądy obszarników hiszpańskich i kreolskich; którzy go ze swej strony bojkotowali jako bastarda. Bernardo O’Higgins dowodził oddziałami San Martina, a w 1818 r. objął władzę w Chile; później przybrał nawet tytuł „najwyższego dyktatora”. Miał ciężką rękę; zakazał procesji religijnych, walk kogutów – duże sumy stawiano na te zadzierzyste ptaki! – i gier hazardowych, przede wszystkim gry w kości, od której pochodzi nazwa hazard (…); stworzył silną policję; chciał na sposób angielski zreformować prasę i szkolnictwo (Chile ma 19,4% analfabetów, tj. stosunkowo niski odsetek) oraz regulować niektóre rzeki. Wprawdzie nie zdołał swych reform przeprowadzić, ale można dostrzec w życiu publicznym Chile skłonności do umiarkowania tak bliskiego parlamentaryzmowi brytyjskiemu. Nawet Kościół ustosunkował się kompromisowo do zupełnej swobody i zrównania wyznań (…) a obecnie nakłania do przeprowadzania reform społecznych, sam nawet dając przykład przez parcelacje swych latyfundiów.
    • Autor: Jan Drohojowski, Ameryka Łacińska z bliska, Ludowa Spółdzielnia Wydawnicza, Warszawa 1968, s. 161.