Beltane

Beltane, Bealtaine, Dzień Majowy (irl. Lá Bealtaine; gael. Là Bealltainn) – święto celtyckie rozpoczynające lato, znane też jako „ognie Belenosa”, tradycyjnie obchodzi się je 1 maja, czyli mniej więcej w połowie czasu między wiosenną równonocą a letnim przesileniem.

Największym ze świąt druidzkich jest Beltane, czyli Dzień Majowy, do niedawna jeszcze bardzo uroczyście obchodzony w górach Szkocji (…) Podobnie jak inne oficjalne ceremonie druidów, święto Beltane urządzano na szczytach gór lub wzniesień. Druidowie uważali, że byłoby poniżające posądzać tego, którego świątynią jest wszechświat, że mógłby zamieszkać w domu wybudowanym przez ludzi. Ofiary składano wobec tego na wolnym powietrzu, zazwyczaj na szczytach gór, skąd roztaczały się najwspanialsze widoki i gdzie było najbliżej źródła ciepła i ładu. W ten właśnie sposób, jak głosi tradycja, obchodzono to święto w Szkocji przez ostatnie sto lat. Ale gdy przesądy zaczęły wymierać, każda wioska obchodziła swe święto na jednej z gór wznoszących się w pobliżu, wokół której zazwyczaj wypasano owce.
- Autor: John Ramsay z Ochtertyre
- Źródło: James George Frazer, Złota gałąź, przeł. Henryk Krzeczkowski, PIW, Warszawa 1996, s. 451.
- Zobacz też: druid

Noc Beltane, zwana też nocą Walpurgi oraz Samhain od średniowiecza są uznawane za noce czarownic, co znalazło swój wyraz w oskarżeniach o czary, które kierowano pod adresem uczestników obrzędów odbywających się przy płonących w te noce ogniskach. Beltane, będące świętem rodzącego się życia i płodności, było opozycyjne wobec Samhain, w które pomagało się duszom zmarłym przejść w zaświaty za pomocą drogowskazów – rozpalonych na szczytach wzgórz ogni.
- Autorka: Katarzyna Kaczor, Geralt, czarownice i wampir (2006), s. 156.