Barbara Palmer

Z Wikicytatów, wolnej kolekcji cytatów
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Barbara Palmer

Barbara Palmer (1641–1709) – angielska arystokratka, kochanka króla Karola II Stuarta

  • Najhojniej obdarzony przez naturę mężczyzna, jakiego znam.
    • Opis: o Karolu II.
    • Źródło: Leigh Eduardo, Kochanki. O uwodzeniu, władzy i ambicji. Historie prawdziwe, tłum. Dariusz Wójtowicz, wyd. Prószyński i S-ka, Warszawa 2005, ISBN 9788374695909, s. 112.

O Barbarze Palmer[edytuj]

  • Barbara Villiers była bezlitośnie ambitna, seksualnie nienasycona i jawnie przewrotna. Urodą wprost olśniewała – nawet wrogowie (a tych miała krocie) nie mogli temu zaprzeczyć. Takiej kombinacji niewieścich przymiotów król Karol II nie potrafił się oprzeć, przez lata dawał się jej formować jak glina. Była najbardziej lubianą spośród wielu kochanek monarchy i dopiero po dwunastu latach supremacji zrzekła się swej władzy. Przez te lata zebrała olbrzymią fortunę i pozyskała, via królewskie łoże, tytuły szlacheckie, w tym hrabiny Castlemaine i księżnej Cleveland. Koronowany protektor nie narzucał Barbarze ograniczeń w przyjmowaniu innych kochanków. Zasięg jej miłosnych podbojów był zatrważający, gama trofeów – przebogata: od króla po linoskoczka, od zbójcy po arcybiskupa. Zaliczyła królewskiego syna z nieprawego łoża, którego matką była poprzednia kochanka władcy, własnego woźnicę (…), a nawet zmumifikowane trzystuletnie ciało kościelnego hierarchy.
    • Autor: Leigh Eduardo, Kochanki. O uwodzeniu, władzy i ambicji. Historie prawdziwe, op. cit., s. 15.
  • Najbardziej lubieżna i najpowabniejsza z królewskich nałożnic.
    • Autor: William Oldmixon (współczesny jej historyk)
    • Źródło: Leigh Eduardo, Kochanki. O uwodzeniu, władzy i ambicji. Historie prawdziwe, op. cit., s. 112.