Artur Schroeder

Artur Schroeder (1934)

Artur Schroeder (1881–1934) – polski prozaik, poeta, publicysta, krytyk literacki, teatralny i artystyczny, tłumacz.

• Cicho i bez szelestu, niewstrzymane w pędzie,
  Jak pieszczących słów słodkie, ukojne szeptanie,
  Śnień zwidnionych i marzeń białe zwiastowanie,
  Lecą płatki śniegowe w skrach rozchwianym rzędzie
  • Źródło: Śnieg, 1908

• Deszcz ciągle płacze… Ogromne łzy chłodne
  W rozchwiej serc naszych wspomnieniami cieką,
  Co ślubów dawnych echem jeszcze dźwięczą…
  • Źródło: Deszcz, 1908

• Nienawidzę tych wiecznie uśmiechniętych twarzy
  Z sytą błogością, z szczęściem w zdrowych, tęgich licach.
  Z czołem, na którem sennie przyziemna się żarzy
  Bezmyśl, z zadowoleniem, co w mętnych źrenicach
  Ócz ich spokojnych zawsze, pewnem jutra błyszcze,
  Przesytem, purpurowiąc warg ich pragnień zgliszcze.
  • Źródło: Nienawidzę, 1908

• Przysiądź się bliżej... Tak – oprzej swą głowę
  O me stęsknione snów piersi tułacze;
  Słyszysz?... Na dworze zawierucha płacze...
  Słyszysz, jak sercem rwą pragnienia nowe?...
  • Źródło: Deszcz

• Tak długo czekałem… Łka deszcz wilgotny,
  W pustych ulicach ciężkie krople dzwonią…
  Śniłem, że z spartą o pierś twoją skronią
  Cichy, na życia ból pójdę, stokrotny…
  • Źródło: Deszcz, 1908

• Z mrokiem się szarym poprzez okno wkrada
  ( – Gorących tęsknot zrodziła go łąka – )
  Wolno po ciemnym pokoju się błąka
  I bezszelestnie do kąta przypada…
  • Źródło: Żal, 1908