Zygmunt Krasiński

Z Wikicytatów, wolnej kolekcji cytatów

Zygmunt Krasiński (1812–1859) – polski poeta i dramatopisarz.

• Cokolwiek będzie, cokolwiek się stanie, Jedno wiem tylko: sprawiedliwość będzie, Jedno wiem tylko: Polska zmartwychwstanie.
  • Zobacz też: Polska

• Cudze śmieszności, choć nigdy z własnych nie wyleczą, są jednak silnym lekarstwem.

• Czas ma nadzwyczaj coś gorzkiego w sobie!

• Czy widzicie, jak oni czekają niecierpliwie – szemrzą między sobą, do wrzasków się gotują – wszyscy nędzni, ze znojem na czole, z rozczuchranymi włosy, w łachmanach, z spiekłymi twarzami, z dłoniami pomarszczonymi od trudu – ci trzymają kosy, owi potrząsają młotami, heblami – patrz – ten wysoki trzyma topór spuszczony – a tamten stemplem żelaznym nad głową powija; dalej w bok pod wierzbą chłopię małe wisznię do ust kładzie, a długie szydło w prawej ręce ściska. – Kobiety przybyły także, ich matki, ich żony, głodne i biedne jak oni, zwiędłe przed czasem, bez śladów piękności – na ich włosach kurzawa bitej drogi – na ich łonach poszarpane odzieże – w ich oczach coś gasnącego, ponurego, gdyby przedrzeźnianie wzroku – ale wnet się ożywią – kubek lata wszędzie, obiega wszędzie. – Niech żyje kielich pijaństwa i pociechy!

• Dość już długo – dość już długo
  Brzmiał na strunach wieszczów żal!
  Czas uderzyć w strunę drugą
  W czynów stal!
  • Psalmy przyszłości – Psalm nadziei

• I świat ten cały był giełdą bez Boga.

• Już się ma pod koniec starożytnemu światu – wszystko, co w nim żyło, psuje się, rozprzęga i szaleje – bogi i ludzie szaleją.... Fatum jedno spokojne, niewzruszone, rozum nieubłagany świata, patrzy z wysoka na wiry ziemi i nieba.
  • Źródło: „Irydion. Wstęp”

• Każda nowość razi, obraża nawet, zanim da się rozpoznać.

• Nie jest czynem – rzeź dziecinna! Nie jest czynem – wyniszczenie!

• Nieszczęście jest jak miłość, wiąże ludzi ze sobą.

• Otóż w dziejach ruskich matką bierną zachowawczość bizantyńska – ojcem zapładniającym łono napad tatarski – a synem spłodzonym, rosnącym, na olbrzyma wyrosłym, rząd moskiewski. Sprzeczne też obojga rodziców znamiona sprzęgł i zlał razem w harmonię potworności. Wyrachowany jak starzec, widzimiśny jak dziecko, namiętnie srogi i chłodno podstępny, układny, chytry przed potężnymi, mściwy, nieubłagany dla słabszych, gwałtownik i kłamca, zdrajca obcym, swoim ujarzmiciel.
  • Opis: o Rosji

• Pycha to karłów zbuntowanych siła.

• Rzeczywistość się pomału
  W świat przemienia ideału,
  W sen ze srebra i kryształu;
  Daj mi teraz marzyć, daj!
  • Źródło: Przedświt

• Ten, który nadszedł, ... panuje nad nimi, mówi do nich. – Głos jego przeciągły, ostry, wyraźny – każde słowo rozeznasz, zrozumiesz – ... czoło wysokie, przestronne, włosa jednego na czaszce nie masz, ... – skóra przyschła do czaszki, do liców, żółtawo się wcina pomiędzy koście i muszkuły – ... a kiedy ramię wzniesie, wyciągnie. wytęży ponad nimi, schylają głowy, zda się, że wnet uklękną przed tym błogosławieństwem wielkiego rozumu – nie serca – precz z sercem, z przesądami, a niech żyje słowo pociechy i mordu!
  • Źródło: „Nie – Boska Komedia”

• U ludzi marne słowo jest także potęgą.

• W ciągłej przykładu i słowa postaci
  rozdawaj siebie samego swej braci.
  Mnóż się ty jeden przez czyny żyjące,
  a będą z Ciebie jednego... tysiące

• Zgińcie, me pieśni – wstańcie, Czyny moje!