Ziemiomorze

Z Wikicytatów, wolnej kolekcji cytatów

Ziemiomorze – cykl powieści fantasy autorstwa Ursuli K. Le Guin

[edytuj] Czarnoksiężnik z Archipelagu

• Gdy poznasz czworolistek we wszystkich porach roku, jego korzeń, liść i kwiat, gdy poznasz go po wyglądzie, zapachu i nasieniu, wtedy będziesz mógł nauczyć się jego prawdziwego imienia, bo będziesz znał jego istotę: a to więcej niż pożytek.

• Mag potrafi panować tylko nad tym, co jest w jego pobliżu, co potrafi nazwać dokładnie i całkowicie. I tak jest dobrze. Gdyby tak nie było, nikczemność kogoś potężnego albo szalonego mędrca już dawno temu mogłyby usiłować zmienić to, czego zmienić się nie da i Równowaga zostałaby zachwiana.

• Nawet głupstwo jest niebezpieczne w rękach głupca.

• Tylko w milczeniu słowo,
  tylko w ciemności światło,
  tylko w umieraniu życie:
  na pustym niebie
  jasny jest lot sokoła.
  • Źródło: Pieśń o stworzeniu Éa

• Wiedział teraz – i trudna to była wiedza – że jego zadanie nie polegało na tym, aby przekreślić to, co uczynił, lecz na tym, aby skończył, co zaczął.

• Zapalić świecę znaczy rzucić cień...

[edytuj] Grobowce Atuanu

• W morzu żyją rekiny, w oczach ludzi nienawiść.

[edytuj] Najdalszy brzeg

• – Ale dlaczego wszyscy czarodzieje na Południu, a teraz być może i gdzie indziej – nawet śpiewający na tratwach utracili swą sztukę, a ty jeden ją zachowałeś?
  – Ponieważ nie pragnę niczego poza nią.

• Cóż złego uczyniły im te drzewa? Czy muszą karać trawę za własne winy? Ludzie, którzy pustoszą ziemię ogniem z powodu waśni z innymi są przecież barbarzyńcami.

• Czy nie rozumiesz, że on, nawet on, jest tylko cieniem i imieniem? Jego śmierć nie pomniejszyła życia. Nie pomniejszyła też jego samego. On jest tam – nie tutaj. Tu nie ma nic, jedynie pył i cienie. Tam o jest ziemią i słonecznym światłem, liśćmi na drzewie i lotem orła. Jest żywy. Wszyscy, którzy kiedykolwiek zmarli żyją. Żyją odrodzenie, bez końca, bo żadnego końca nie będzie. Wszyscy z wyjątkiem ciebie. Bo ty nie przyjąłeś śmierci.

• Największą tajemnicą życia jest jego koniec...

• Nasze jest to, co możemy stracić.

• Niewinność nie ma mocy przeciwstawiania się złu. Lecz ma ją dobro.

• – Pierwsza i ostatnia lekcja na Roke brzmi: Czyń tylko to, co konieczne. I nic więcej.
  – Zatem wszystkie pozostałe lekcje muszą polegać na uczeniu tego, co jest konieczne.

• Śmierć jest ceną, jaką płacimy za życie, za wszelkie życie.

• Tylko to, co jest śmiertelne niesie w sobie życie.

• – Wiem, że umrę (...) Ja umrę i ty umrzesz. – I bardzo sobie cenię tę wiedzę. To wielki dar. To dar osobowości. Tylko to jest nasze, co możemy stracić. Nasza osobowość, cierpienie, nasza chwała i nasze człowieczeństwo. Wszystko to nie jest wieczne. Zmienia się i przemija, jak fala na morzu. Czy chciałbyś uspokoić morze i powstrzymać przypływ, aby uratować jedną falę, aby uratować siebie? Czy oddałbyś zręczność swych rąk, żar swego serca i zachłanność swego umysłu, aby okupić tym bezpieczeństwo?